Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Η παγίδα του χρέους



282



Εάν δεν θέλουμε να διατηρήσουμε μία ελπίδα που θα παρατείνει απλά την οδύνη που βιώνουμε, θα ήταν καλύτερα να αποδεχθούμε πως η ανάπτυξη αποτελεί μία ουτοπική προοπτική – ενώ ασφαλώς δεν θα προέλθει από τις ιδιωτικοποιήσεις ή από την απελευθέρωση του επαγγέλματος της κομμώτριας και του φαρμακοποιού.
.«Οι δυνατοί έχουν θέληση και οι αδύναμοι έχουν ελπίδα – η οποία, κατά τον Αριστοτέλη, δεν είναι τίποτα άλλο από το όνειρο ενός ξύπνιου, ενώ κατά το Νίτσε το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο, αφού απλά παρατείνει την οδύνη που βιώνει«.
.

Άποψη

Ακούγεται συχνά ότι μία χώρα δεν μπορεί να ξεφύγει ποτέ από την παγίδα του χρέους, λόγω των επιτοκίων δανεισμού της – κάτι που δεν απαιτεί μία πολύπλοκη ανάλυση για να διαπιστωθεί, αλλά την απλή λογική, έτσι όπως αυτή αναφέρεται στα εισαγωγικά μαθήματα της μακροοικονομίας. Στα πλαίσια αυτά υπάρχει ο εξής μαθηματικός τύπος:
281
Ο τύπος αυτός φαίνεται δύσκολος στην κατανόηση του, αλλά είναι ουσιαστικά εξαιρετικά απλός, αρκεί να γνωρίζει κανείς τα παρακάτω: Β = το συνολικό δημόσιο χρέος μίας χώρας, Υ = ΑΕΠ, G = ετήσιες δαπάνες του προϋπολογισμού, Τ = ετήσια έσοδα του προϋπολογισμού, r = πραγματικό επιτόκιο, g = πραγματική αύξηση του ΑΕΠ, t = ένα ορισμένο έτος, t-1 = το αμέσως προηγούμενο έτος. Με τη λέξη «πραγματικό» εννοούμε πάντοτε το ονομαστικό, το αριθμητικό δηλαδή, αφαιρουμένου του πληθωρισμού. Στο μαθηματικό τύπο (εξίσωση) τώρα τα εξής:
(α)  Η αριστερή πλευρά της εξίσωσης δεν περιγράφει τίποτα άλλο, από την αλλαγή του ποσοστού του χρέους ως προς το ΑΕΠ από το ένα έτος (t) στο προηγούμενο (t-1). Το ποσοστό αυτό του χρέους αποτελεί ένα σημαντικό μέγεθος, επειδή όταν αυξάνεται το ΑΕΠ, όταν μία χώρα έχει ανάπτυξη δηλαδή, είναι ευκολότερο να εξυπηρετεί τα χρέη της – ενώ όταν ευρίσκεται σε ύφεση και μειώνεται το ΑΕΠ της ή παραμένει στάσιμη, τότε είναι πολύ δύσκολο να ανταπεξέλθει με τα χρέη της.
(β)  Η δεξιά πλευρά της εξίσωσης αναφέρει από πού ακριβώς εξαρτάται η αλλαγή του ποσοστού του δημοσίου χρέους μίας χώρας – μη συμπεριλαμβανομένης φυσικά της πώλησης των περιουσιακών της στοιχείων.
Εν πρώτοις από το πρωτογενές πλεόνασμα ή έλλειμμα της χώρας, χωρίς δηλαδή να συμπεριλαμβάνονται οι τόκοι, το οποίο ευρίσκεται εάν από τα έσοδα του προϋπολογισμού της (Τ) αφαιρεθούν οι δαπάνες (G). Εδώ, για να βρει κανείς το πόσο επηρεάζει το πρωτογενές αποτέλεσμα την αλλαγή του ποσοστού του χρέους ως προς το ΑΕΠ, θα πρέπει να το αναφέρει σε σχέση με το ΑΕΠ – όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας το 2016, όπου το πρωτογενές πλεόνασμα τοποθετήθηκε στο 3,9% του ΑΕΠ.
Κατά δεύτερο λόγο από τους τόκους, όπου το επιτόκιο μπορεί να θεωρηθεί ως ο «ρυθμός ανάπτυξης» των χρεών, ανεξάρτητα από το πρωτογενές αποτέλεσμα. Εν προκειμένω, όταν ο ρυθμός ανάπτυξης μίας χώρας ως προς το ΑΕΠ της είναι χαμηλότερος από το επιτόκιο δανεισμού της, τότε αυξάνεται το χρέος της σε σχέση με το ΑΕΠ της – ενώ όταν είναι υψηλότερος μειώνεται (το αντίθετο).
Επειδή τώρα η άνοδος του ΑΕΠ υπολογίζεται κατά κανόνα πραγματικά, αφαιρείται δηλαδή ο πληθωρισμός, το ίδιο οφείλει να πράττει κανείς με το επιτόκιο – όπου στην αρχή της εξίσωσης αφαιρείται από το πραγματικό επιτόκιο (r) η πραγματική αύξηση του ΑΕΠ (g).
Συνεχίζοντας με το παράδειγμα της Ελλάδας, σύμφωνα με το ΔΝΤ ο πραγματικός ρυθμός ανάπτυξης της θα είναι 2,2% το 2017 και 2,7% το 2018 – αν και ποτέ δεν ήταν σωστές οι προβλέψεις του. Επομένως, το επιτόκιο δανεισμού της δεν θα πρέπει να υπερβαίνει αυτό το ποσοστό, για να μην αυξάνονται τα χρέη της – εάν ο προϋπολογισμός της θα είναι ισοσκελισμένος (έσοδα = δαπάνες).

283Με βάση τώρα το ονομαστικό επιτόκιο των δεκαετών ομολόγων, το οποίο ήταν πρόσφατα στο 5,5% (πηγή), καθώς επίσης τον πληθωρισμό ύψους 1,2% (γράφημα), το πραγματικό επιτόκιο της Ελλάδας εάν δανειζόταν από τις αγορές θα ήταν 4,3% (5,5-1,2). Ως εκ τούτου το χρέος της θα αυξανόταν μόνο από τα επιτόκια κατά 2,1% του ΑΕΠ το 2017 (4,3-2,2), καθώς επίσης κατά 1,6% το 2018 (4,3-2,7). Για να μη συμβεί κάτι τέτοιο, η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει ένα ανάλογο πρωτογενές πλεόνασμα – δηλαδή 2,1% το 2017 και 1,6% το 2018.
Επειδή βέβαια η Ελλάδα δανείζεται χρήματα από την Τρόικα, με μέσο ονομαστικό επιτόκιο της τάξης του 2%, άρα με πραγματικό 0,8% (2-1,2), με ρυθμό ανάπτυξης μεγαλύτερο (2,2% το 2017 και 2,7% το 2018) δεν απαιτείται καθόλου πρωτογενές πλεόνασμα για να μειωθούν τα χρέη της ως προς το ΑΕΠ της – αντίθετα θα ήταν σε θέση να ανταπεξέλθει με πρωτογενές έλλειμμα -1,4% το 2017, καθώς επίσης με -1,9% το 2018.
Εν τούτοις οι δυνάμεις κατοχής της χώρας δεν επιτρέπουν τα ελλείμματα, επειδή θέλουν να δανεισθεί από τις αγορές – για να μεταφέρουν τα δικά τους δάνεια σε αυτές, όπως έκαναν από την αντίθετη πλευρά το 2010. Επομένως, για να ανταπεξέλθει με την εξυπηρέτηση των υπέρογκων χρεών της, θα πρέπει να παράγει πλεονάσματα – ενώ απαιτούν πλεονάσματα 3,5% έως το 2022, επειδή υπολογίζουν πως τα επιτόκια της θα διαμορφωθούν υψηλότερα από το 5,5% όταν θα απευθυνθεί πραγματικά στις αγορές.
Το πρόβλημα όμως της Ελλάδας είναι η βιώσιμη ανάπτυξη – η οποία θεωρείται πολύ δύσκολη, χωρίς να προηγηθούν επενδύσεις εκ μέρους του δημοσίου που θα απαιτούσαν τότε ελλειμματικούς προϋπολογισμούς. Ως εκ τούτου η Ελλάδα, το βασικότερο αρνητικό στοιχείο της οποίας είναι η ύπαρξη ελάχιστων αξιόχρεων εγχώριων οφειλετών που θα ήταν σε θέση να δανειστούν για να επενδύσουν (νοικοκυριά, επιχειρήσεις), είναι ουσιαστικά παγιδευμένη – εάν δεν διαγραφεί ονομαστικά ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου, καθώς επίσης του επισφαλούς ιδιωτικού χρέους της (κόκκινα τραπεζικά δάνεια, χρέη απέναντι στο δημόσιο κοκ.).
Ασφαλώς δε οι εξαγορές των δημοσίων επιχειρήσεων (αποκρατικοποιήσεις), εκτός του ότι είναι ασύμφορες για τη χώρα στις εξευτελιστικές τιμές που έχουν δημιουργηθεί, δεν θεωρούνται νέες επενδύσεις που θα αύξαναν το ΑΕΠ – ενώ η εξυγίανση τους θα ήταν εις βάρος της ανεργίας που είναι ήδη εξαιρετικά υψηλή (απολύσεις), καθώς επίσης των τιμών πώλησης που θα επιβάρυναν ακόμη περισσότερο τον εξαθλιωμένο πληθυσμό, όπως έχει τεκμηριωθεί από την παγκόσμια εμπειρία.
280Η Ελλάδα πέτυχε βέβαια υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης στο παρελθόν, όπως φαίνεται από το γράφημα (στη γαλάζια καμπύλη, έναντι της πράσινης του ΟΟΣΑ), αλλά κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες – οι οποίες σήμερα προφανώς δεν υπάρχουν.
Ως εκ τούτου, εάν δεν θέλουμε να διατηρήσουμε μία ελπίδα που θα παρατείνει απλά την οδύνη που βιώνουμε, θα ήταν καλύτερα να αποδεχθούμε πως η ανάπτυξη, υπό τις παρούσες προϋποθέσεις, αποτελεί μία ουτοπική προοπτική – ενώ σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να προέλθει από τις ιδιωτικοποιήσεις ή από την απελευθέρωση του επαγγέλματος της κομμώτριας και του φαρμακοποιού, όπως θέλουν να μας πείσουν.

Άρης Οικονόμου

Άρης Οικονόμου    

πηγή:http://www.analyst.gr/2017/06/28/i-pagida-tou-xreous/


Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Χάρτης Υποχρεώσεων των Στρατολογικών Υπηρεσιών προς τους Πολίτες





    Υπογράφηκε από τον ΑΝΥΕΘΑ κ. Βίτσα Δημήτρη , Χάρτης Υποχρεώσεων των Στρατολογικών Υπηρεσιών (ΣΥ) προς τους πολίτες. Σε αυτόν περιγράφονται μεταξύ άλλων, οι διαδικασίες, οι προθεσμίες και τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για τη χορήγηση οποιουδήποτε στρατολογικού ευεργετήματος καθώς και οποιασδήποτε άλλης παρεχόμενης υπηρεσίας των ΣΥ προς τους πολίτες.


    Κατά 102 ευρώ μικρότερη η μέση σύνταξη ως το 2021



    Κατά 102 ευρώ μικρότερη η μέση σύνταξη ως το 2021



    Δεν θα είναι 3,1 δισ. ευρώ αλλά 5,7 δισ. ευρώ οι συνολικές περικοπές στις συντάξεις, σύμφωνα με αποκαλυπτική έρευνα του Ομίλου για τα Κοινωνικά και Εργασιακά Δικαιώματα που υπογράφουν ο ομότιμος καθηγητής του Παντείου κ. Σάββας Ρομπόλης και ο υποψήφιος διδάκτορας Βασίλειος Μπέτσης.

    Σύμφωνα με τη μελέτη, η μέση κύρια σύνταξη θα μειωθεί κατά 102 ευρώ το μήνα, από τα 722 ευρώ το 2017, στα 620 ευρώ μεικτά το 2021, ενώ η επικουρική θα θυμίζει επίδομα καθώς κατά μέσο όρο θα πέσει στα 144 ευρώ.

    Αν οι συντάξεις διατηρούνταν στα σημερινά επίπεδα (722 ευρώ μεικτά), το 2021 η συνολική δαπάνη θα έφτανε τα 32,8 δισ ευρώ. Στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Σταθερότητας (ΜΣΠΔ) προβλέπεται, ωστόσο, ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη τη συγκεκριμένη χρονιά θα διαμορφωθεί στα 27,1 δισ. ευρώ.

    Από εκεί προκύπτει ότι τελικά οι περικοπές θα είναι πολύ υψηλότερες και θα φτάσουν στα 5,7 δισ. ευρώ αντί των 3,1 δισ. ευρώ που προβλέπεται στη συμφωνία κυβέρνησης - δανειστών. Οι συντάκτες της έκθεσης θεωρούν «ακατανόητη» την επιμονή των δανειστών να γίνει μείωση των συντάξεων χωρίς να ληφθεί υπόψη η άνοδος του ΑΕΠ και συμπεραίνουν ότι αν ο ρυθμός ανάπτυξης κινείται τα επόμενα χρόνια στο 2%-3% ετησίως, θα μπορούσε να επιτευχθεί η μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης στο 16% του ΑΕΠ χωρίς να απαιτηθεί μείωση των συντάξεων».

    Ακολουθεί η μελέτη:

    Η κατανόηση της δυναμικής που αναπτύσσεται στα συνταξιοδοτικά συστήματα, απαιτεί μεθοδολογικά την διάκριση μεταξύ του αριθμού των συνταξιούχων και της συνταξιοδοτικής δαπάνης. Κι’ αυτό γιατί τα δύο αυτά μεγέθη δεν μεταβάλλονται στη διάρκεια του χρόνου με τον ίδιο ρυθμό. Η αιτία αυτής της αναντιστοιχίας μεταξύ του ρυθμού μεταβολής των δύο μεγεθών οφείλεται, κατά βάση, στην μεταβίβαση της σύνταξης ενός θανόντος ατόμου στην σύζυγο ή/και τα παιδιά του. Για παράδειγμα μπορεί ο αριθμός των συνταξιούχων να αυξάνει με ρυθμό 1% και η συνταξιοδοτική δαπάνη να αυξάνει με ρυθμό 2,5%. Αυτό οφείλεται στο γεγονός της μεταβίβασης της σύνταξης στα δικαιούχα μέλη του θανόντος συνταξιούχου.

    Λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των νέων συνταξιοδοτήσεων και τον αριθμό των θανάτων συνταξιούχων από το 2000 μέχρι σήμερα και χρησιμοποιώντας αναλογιστικά μοντέλα προβολών εκτιμάται ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη θα διαμορφωθεί στο επίπεδο των 32,8 δις ευρώ το 2021, με την παραδοχή ότι το μέσο επίπεδο των συντάξεων θα παραμείνει στα επίπεδα που έχουν διαμορφωθεί τον Ιούνιο του 2017 (722 ευρώ (μικτά) μέση κύρια σύνταξη και 170 ευρώ (μικτά) μέση επικουρική σύνταξη). Άρα στην πραγματικότητα, η συνταξιοδοτική δαπάνη δεν μειώνεται από 30,2 δις (2017) σε 27,1 δις ευρώ (μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα) το 2021, αλλά από 32,8 δις ευρώ σε 27,1 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι οι επακόλουθες μειώσεις εκτιμώνται σε 5,7 δις ευρώ και όχι σε 3,1 δις ευρώ (30,2 δις ευρώ - 27,1 δις ευρώ). 
    ‘Όμως, το παράδοξο που παρατηρείται είναι ότι στα 27,1 δις ευρώ που ορίζει ως συνταξιοδοτική δαπάνη το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας το 2021, ο συντελεστής συνταξιοδοτικές δαπάνες προς ΑΕΠ μπορεί να επιτευχθεί στο ανώτερο όριο του 16% (όπως ορίζεται στον Ν.4387/2016) με ΑΕΠ περίπου 171,3 δις ευρώ, όταν το ΑΕΠ του 2016 ήταν 175,4 δις ευρώ.
    Με άλλα λόγια, η αντίφαση που εντοπίζεται, συνίσταται στο γεγονός ότι ενώ οι δανειστές από την μία πλευρά προβλέπουν ότι ο ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ θα είναι άνω του 2% ετησίως, από την άλλη πλευρά επιδιώκουν ένα ύψος συνταξιοδοτικής δαπάνης (16% του ΑΕΠ), το οποίο επιτυγχάνεται ακόμη και με συνθήκες στασιμότητας μέχρι και το 2021. 
    Το ερώτημα που προκύπτει είναι: γιατί αφού οι δανειστές πιστεύουν σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, επιβάλλουν εκ των προτέρων την μείωση του επιπέδου των συντάξεων, προκειμένου ο δείκτης συνταξιοδοτικές δαπάνες προς ΑΕΠ να διαμορφωθεί στο ανώτερο όριο (16% του ΑΕΠ), το οποίο επιτυγχάνεται ακόμη και με συνθήκες στασιμότητας? 
    Μήπως, όπως από το 2010 μέχρι σήμερα, οι προβλέψεις και οι εκτιμήσεις των δανειστών βασίζονται, για τους δικούς τους λόγους, σε ευμετάβλητα στατιστικά στοιχεία τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα της χώρας μας, γεγονός που τους οδηγεί, όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος, στην επιβολή συνεχών περικοπών των συντάξεων χωρίς την ύπαρξη αντικειμενικών και επιστημονικά τεκμηριωμένων στοιχείων?

    Αξίζει να σημειωθεί ότι με βάση το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας 2017-2021, ο προβλεπόμενος στόχος της συνταξιοδοτικής δαπάνης ύψους 27,1 δις ευρώ θα οδηγήσει το επίπεδο της μέσης κύριας σύνταξης στα 620 ευρώ (μικτά) από 722 ευρώ (μικτά) που είναι σήμερα και την επικουρική σύνταξη θα την οδηγήσει κάτω από τα 150 ευρώ (μικτά), (144 ευρώ περίπου), με ό,τι αυτό αρνητικά συνεπάγεται για το βιοτικό επίπεδο των συνταξιούχων και την κοινωνική συνοχή στην χώρα μας. 
    Έτσι, οι δανειστές ή κάνουν κάποιο σοβαρό λάθος στις εκτιμήσεις και τις μελέτες τους ή υποκρίνονται με τις προβλέψεις τους για την ανάπτυξη, πιστεύοντας στην ουσία ότι αυτή δεν μπορεί να επιτευχθεί με τα επιβαλλόμενα μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας και λιτότητας ή αποκρύπτουν την πραγματικότητα, η οποία συνίσταται στην λανθασμένη επιστημονικά και αδιέξοδη επιλογή της μείωσης της συνταξιοδοτικής δαπάνης (αριθμητής) με περικοπές των συντάξεων και όχι με την αύξηση του ΑΕΠ (παρανομαστής), σε συνδυασμό με την σύνδεση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης με τα πρωτογενή πλεονάσματα και την εξυπηρέτηση του χρέους. Κατά συνέπεια, με αφετηρία αυτά τα δεδομένα, επιβάλλεται, η εφαρμογή των προαπαιτούμενων μέτρων μείωσης (2019) των συντάξεων (κύριων και επικουρικών) να τεθεί υπό αίρεση και αποτροπή καθώς και υπό σοβαρή επανεξέταση.

    Βασίλης Γεώργας


    πηγή:http://www.liberal.gr/arthro/148639/oikonomia/2017/sta-57-dis-euro-tha-ftasoun-oi-meioseis-stis-suntaxeis-os-to-2021.html?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=Newsletter+-+28-06-2017+18%3A13%3A53

    Πρόσκληση Δήμου Αρταίων στα εγκαίνια έκθεσης "Παλιά Άρτα"



    Εκατό, εκατό, κατοστάρα εκατό



    Νέες εμφανίσεις, νέες επιτυχίες!




    Χρήστος Μπολώσης


    Εικόνα: Χρήστος ΜπολώσηςΟι επαΐοντες γνωρίζουν, ότι αυτό είναι το σύνθημα των οπαδών μιας ομάδας μπάσκετ, όταν την παροτρύνουν να ξεπεράσει τους εκατό πόντους εις βάρος της αντιπάλου.
    Τούτες τις μέρες αυτό το σύνθημα τριγυρνάει στο μυαλό μου, καθώς το σημερινό είναι το εκατοστό κομμάτι, που γράφω για την ηλεκτρονική σελίδα της «δημοκρατίας». 
    Σαν χθες ήταν που χτύπησε το τηλέφωνο και ο Παναγιώτη ο Λιάκος ζήτησε την συνεργασία μου.
    Από τότε άλλαξε άρδην η ζωή μου.
    Καμιά πενηνταριά γνωστοί, μου έκοψαν την καλημέρα, επειδή δεν συμφωνούσαν με τα γραφόμενά μου.
    Άλλοi καμιά διακοσαριά με «έπιασαν» για να βάλω τα παιδιά τους σε δουλειά, μια και τώρα «είμαι στα πράματα».


    Όλοι νομίζουν ότι είμαι, περίπου, το αφεντικό στην «δ», όπου λύνω και δένω και μου δίνουν παραγγελίες. Άλλες ήρεμες και άλλες θυμωμένες: «Πες στον Κωτάκη ότι τα γράφει ωραία». «Αυτός ο Akis είναι μέσα στην καρδιά μου». «Να πεις στον Λιάκο ότι τον γουστάρω πολύ». «Το τρίδυμο Ελευθερόγλου, Ριζούλης και Χαρβαλιάς σκίζει» και πολλά άλλα συναφή.


    Όμως υπάρχουν και σκληρότερα αιτήματα: «Πες στον Φιλιππάκη να σκληρύνει ακόμη». Τέτοια ωραία.
    Βέβαια μάταια προσπαθώ να τους εξηγήσω ότι τους περισσότερους από αυτούς τους ανθρώπους, ούτε κατ’ οψιν τους ξέρω, διότι σήμερα όλα γίνονται από το σπίτι με τα e-mail. Μπα! 

    Μάταιος κόπος.


    Όμως το πράγμα έχει και συνέχεια. Περπατάω στη γειτονιά μου και μερικές φορές – λίγες είναι η αλήθεια – ακούω μερικούς να σιγοψιθυρίζουν «Έρχεται το ψώνιο» ή «σιγά τον Λάρι Κίνγκ. Οι τιράντες του λείπουν μόνο του καβαλοκαλάμη». Εδώ να προσθέσω και μία βασική διαφορά μου με τον Λάρι. Αυτός έχει παντρευτεί 8 φορές και εγώ μία. Άρα ούτως ή αλλέως υστερώ σημαντικά. Το τελευταίο παρακαλώ να μη κοινοποιηθεί σε αναρμόδια πρόσωπα…


    Κάποιοι με ρωτούν στο δρόμο: «Ποιο θεωρείς το καλύτερό σου κομμάτι;» Και εγώ τους δίνω την εξαιρετικά πρωτότυπη απάντηση: «Όλα τα κείμενά μου τα αγαπώ
    το ίδιο. Είναι δυνατόν η μητέρα να ξεχωρίζει τα παιδιά της;». Είναι σαν την απάντηση που δίνουν οι ποδοσφαιριστές: «Κοιτάμε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά»… 


    Βέβαια ειναι και οι θαυμαστές. Προχθές με σταμάτησε φίλος και μου είπε: «Σε απολαμβάνω. Συγχαρητήρια. Να ξέρεις ότι μόλις βλέπω κείμενό σου, το προωθώ αμέσως στους φίλους μου στο facebook» Φουσκώνω από υπερηφάνεια και του λέω: «Ευχαριστώ πολύ. Και πόσους φίλους έχεις;» για να εισπράξω την απάντηση: «προς το παρόν 2, αλλά το οργανώνω».


    Ένας άλλος όταν τον ρώτησα αν με διαβάζει μου απάντησε όλο ενθουσιασμό: «Βεβαίως σε διαβάζω κάθε μέρα και μου αρέσει που αναφέρεσαι στα παλιά». Τον ευχαρίστησα ευγενικά και βιάστηκα να απομακρυνθώ. Προφανώς με είχε μπερδέψει με την Akis. Δεν πειράζει όμως συμβαίνουν αυτά στους μεγάλους άνδρες. Εδώ κοτζάμ πρωθυπουργός μπέρδεψε την Μυτιλήνη με τη Λέσβο. 
    Πάντως εγώ τα εκλαμβάνω όλα αυτά ως επιτυχία, η οποία βεβαίως προκαλεί και τον ανθρώπινο φθόνο. Εδώ ο κ. Τσίπρας θεώρησε ως επιτυχία του το Γιούρογκρουπ. 


    Μετά τα προαναφερθέντα νομίζω ότι πρέπει να απευθύνω ευχαριστίες. Έτσι ευχαριστώ τη μαμά μου, που όλα αυτά τα χρόνια με στήριξε. Τον μπαμπά μου. Το στεφάνι μου, που ήταν συνεχώς δίπλα μου και με εμψύχωνε («Ότι τώρα στα γεράματα θα εισπράττω την πρόγκα των συγγενών και φίλων δεν το περίμενα», είναι το αγαπημένο της σχόλιο). Ευχαριστώ τα πρώτα μου ξαδέρφια, που τη τελευταία φορά που τα είδα κάτι σιγοψιθύριζαν μεταξύ τους για έναν καλό γιατρό, αλλά δεν κατάλαβα ακριβώς. 

    Ευχαριστώ τα δεύτερά μου ξαδέρφια, τα οποία αφού έχω να τα δω πάνω από 10 χρόνια, δεν ξέρω την γνώμη τους, άρα την θεωρώ ως θετική. Δεν ευχαριστώ τα τρίτα μου ξαδέρφια, αφού δεν έχω. Ευχαριστώ τον φίλο μου τον Μήτσο τον νεοδημοκράτη, ο οποίος διαμαρτύρεται ότι χτυπάω την ΝΔ. Μάταια προσπαθώ να του εξηγήσω ότι μόνη της χτυπιέται, αλλά δεν εννοεί να το καταλάβει.


    πηγή:http://www.dimokratianews.gr/content/76078/ekato-ekato-katostara-ekato

    Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

    Η πυριτιδαποθήκη των Δυτικών Βαλκανίων και η Ευρωπαϊκή Ένωση



    Οι λεπτές ισορροπίες στην «πυριτιδαποθήκη» των Βαλκανίων



    Καθώς στα Δυτικά Βαλκάνια το τελευταίο χρονικό διάστημα επικρατεί αναβρασμός, η  Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όλο και πιο συχνά επικεντρώνεται στα τεκταινόμενα στην περιοχή. Στο άρθρο μας αυτό θα επικεντρωθούμε στη  Σερβία, στο Κόσσοβο, στο Μαυροβούνιο και στη Βοσνία.
    Κανείς φυσικά δεν ξεχνά ότι η ΕΕ και ιδιαίτερα η Γερμανία και η Αυστρία με την εξωτερική πολιτική που ακολούθησαν κατά τη δεκαετία του 1990 φέρουν τεράστια ευθύνη για τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και τον πόλεμο που ξέσπασε τότε στην περιοχή με χιλιάδες νεκρούς. Μετά από μια δεκαετία πολέμων και νατοϊκών βομβαρδισμών που στόχευαν τη Σερβία, η χώρα αυτή βρέθηκε να έχει απωλέσει σημαντικά εδάφη στα οποία κατοικούσαν σερβικοί πληθυσμοί. Απώλεσε την πρόσβασή της στη θάλασσα αλλά και το λίκνο του σερβικού πολιτισμού, δηλαδή το Κόσσοβο, ενώ σημαντικές υποδομές της καταστράφηκαν. Σε μια κοινωνία που βρίσκεται έκτοτε σε καθεστώς οικονομικής ανασφάλειας, έρχεται η ΕΕ και με τον πλέον υποκριτικό τρόπο της ζητά, εδώ και τώρα, απόλυτη προσαρμογή στα δυτικοευρωπαϊκά πρότυπα οργάνωσης του κράτους. Και σα να μην έφτανε αυτό, η ΕΕ ζητά την de facto αναγνώριση του Κοσσόβου εκ μέρους του Βελιγραδίου, γεγονός που πέραν των άλλων ενισχύει τον αλβανικό εθνικισμό. Τέλος αφού επισημανθεί ο θετικός ρόλος της Σερβίας στο προσφυγικό θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι  η θέση της Ορθόδοξης Σερβίας είναι στην Ευρώπη και ο Ελληνικός λαός στηρίζει την ευρωπαϊκή πορεία της Σερβίας.


    Σε μια φάση που εντείνονται οι τρομοκρατικές επιθέσεις των τζιχαντιστών στην Ευρώπη η ηγεσία της ΕΕ αποφάσισε να δρομολογήσει την κατάργηση της βίζας για τους κοσσοβάρους. Όπως επισήμανα στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο στις 13/6/2017, το Κόσσοβο σύμφωνα με έρευνες αλλά και δημοσιεύματα έχει μετατραπεί σε μία σφηκοφωλιά των τζιχαντιστών. Επομένως, θα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο για την ασφάλεια της ίδιας της ΕΕ η κατάργηση της βίζας, όταν αυτή τη στιγμή είναι αποδεδειγμένο ότι υπάρχουν τρομοκράτες τζιχαντιστές στο Κόσσοβο όπου και εκπαιδεύονται. Επιπλέον το Κόσσοβο αξιοποιείται από τα Τίρανα  για την προώθηση της ιδέας της Μεγάλης Αλβανίας, μια ιδέα αλυτρωτική η οποία διεκδικεί  ακόμη και εδάφη εντός της Ελληνικής επικράτειας. Επιπλέον η απαίτηση διαφόρων κύκλων της ΕΕ να αναγνωριστεί το Κόσσοβο από την Ελλάδα, την Κύπρο και άλλες τρεις χώρες μέλη της ΕΕ είναι όχι μόνο πολιτικά απαράδεκτη αλλά ταυτόχρονα συνιστά παραβίαση των Συνθηκών της ΕΕ μια και το δικαίωμα αναγνώρισης ενός τρίτου κράτους είναι αποκλειστικό και ανέλεγκτο δικαίωμα που ανήκει σε κάθε κράτος μέλος της Ένωσης. Έτσι νομίμως πράττουν και φυσικά  ορθώς τα ως άνω κράτη μέλη της ΕΕ που δεν αναγνωρίζουν το Κόσσοβο.

    Σε σχέση με την ευρωπαϊκή πορεία του Μαυροβουνίου θα πρέπει να επισημανθεί ότι η Ελλάδα υποστηρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική του Μαυροβουνίου και ήδη από το 2011 υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας για παροχή τεχνογνωσίας σε θέματα Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
    Παρά την δήθεν πρόοδο που παρατηρείται στις ενταξιακές  διαπραγματεύσεις της ΕΕ με το Μαυροβούνιο θα πρέπει να επισημανθεί ότι η διαφθορά εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρό πρόβλημα, ιδίως στους τομείς των δημοσίων συμβάσεων, της δημόσιας υγείας, της παιδείας, του χωροταξικού σχεδιασμού, των ιδιωτικοποιήσεων και των κατασκευών. Γι’ αυτό πρέπει  το Μαυροβούνιο να καταστήσει την πάταξη της διαφθοράς μια από τις προτεραιότητές του.



    Στις 14/2/2017 είχα την ευκαιρία να αναφερθώ στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στα ζητήματα που αντιμετωπίζει η Βοσνία-Ερζεγοβίνη η οποία πρέπει να λάβει μέτρα, ώστε να καταπολεμηθεί το οργανωμένο έγκλημα και η διαφθορά που βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη της χώρας. Επιπλέον, χρειάζεται να εφαρμοστούν μεταρρυθμίσεις που να περιλαμβάνουν εφαρμογή του κράτους δικαίου, αξιοκρατική δημόσια διοίκηση και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Άλλωστε είναι γνωστό ότι η Βοσνία δεν σέβεται τα δικαιώματα των μειονοτήτων, τόσο των Σερβοβόσνιων που έχουν επιστρέψει εκεί, όσο και των Ρομά. Είναι προφανές ότι η συμφωνία του Ντέιτον δεν έλυσε τα ουσιαστικά προβλήματα που διχάζουν τους λαούς της Βοσνίας. Από τη μια οι Κροάτες εμφανίζουν τη δυσαρέσκειά τους που αναγκάζονται να μοιράζονται την επικράτεια της Βοσνίας με τους Βόσνιους μουσουλμάνους, ενώ από την άλλη, ο σερβικός πληθυσμός επιθυμεί την απόσχιση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας από το ομοσπονδιακό κράτος.

    Καθώς λοιπόν η κατάσταση είναι τεταμένη στην περιοχή και εντελώς αποσταθεροποιημένη από την αλβανικό αλυτρωτισμό, τις παρεμβάσεις της Άγκυρας και τη θνησιγενή κατάσταση στην οποία βρίσκεται το μόρφωμα των Σκοπίων, η Αθήνα πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή εγρήγορση.»

    Νότης Μαριάς, 
    Πρόεδρος του Κόμματος  ΕΛΛΑΔΑ- Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, 
    Ευρωβουλευτής,  Καθηγητής Θεσμών ΕΕ  στο Πανεπιστήμιο Κρήτης



    Συντάξεις οριστικής πείνας!







    Στις 30 Ιουνίου θα πιστωθούν στους λογαριασμούς συνταξιούχων του ΙΚΑ και του Δημοσίου οι πρώτες 2.000 οριστικές συντάξεις πείνας που υπολογίστηκαν με βάση τις διατάξεις του νόμου Κατρούγκαλου.
    Όπως υποστηρίζουν υψηλόβαθμοι παράγοντες του υπουργείου Εργασίας, οι νέες οριστικές συντάξεις που απονέμονται αφορούν ποσά της τάξης των 600 και 700 ευρώ και ασφαλισμένους με 4.500 ένσημα ή 15 έτη ασφάλισης.
    Οι πρώτες συντάξεις που προέκυψαν με τον νέο τρόπο υπολογισμού προηγήθηκαν στην έκδοσή τους, καθώς δεν είχαν ούτε πλασματικά χρόνια ούτε διαδοχική ασφάλιση, οπότε ήταν ευκολότερη η απονομή τους. Για όσους έχουν παράλληλη ασφάλιση ή ανήκαν σε Ταμεία που εισέπρατταν τους λεγόμενους «κοινωνικούς πόρους», ο χρόνος που απαιτείται για τον υπολογισμό της σύνταξής τους είναι πολύ περισσότερος.
    Στο μεταξύ, πολλοί νέοι συνταξιούχοι θα δουν στο ΑΤΜ ακόμη χαμηλότερο ποσό, λόγω συμψηφισμού με την προσωρινή σύνταξη που έπαιρναν στο μεσοδιάστημα από την υποβολή του αιτήματος έως και σήμερα.
    Πάντως, ο διοικητής του ΕΦΚΑ Θανάσης Μπακαλέξης σε πρόσφατες δηλώσεις του στη Βουλή ανέβασε τον αριθμό των νέων κύριων συντάξεων που εκδόθηκαν το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου στις 9.000.
    Το σοκ από τις νέες μειωμένες συντάξεις θα υποστούν σε πρώτη φάση περίπου 60.000 ασφαλισμένοι, οι οποίοι έχουν ήδη υποβάλει αίτηση συνταξιοδότησης μετά τις 13 Μαΐου του 2016. Ακολουθούν, άλλοι 200.000 που θα συνταξιοδοτηθούν μέσα στην επόμενη δεκαετία, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4387/2016.
    Οι μειώσεις κυμαίνονται έως και 13%, ενώ όσοι αποχωρούν από τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα θα λάβουν ως κύρια σύνταξη το άθροισμα δύο ποσών: εθνικής και ανταποδοτικής, συν την κράτηση ασθενείας 6% και τον αναλογούντα φόρο. Το υπουργείο Εργασίας πιέζεται να εκκαθαρίσει άμεσα το 10% των αιτήσεων που έχουν υποβληθεί από τις 13 Μαΐου έως και τις 31 Δεκεμβρίου του 2016, καθώς αποτελεί προαπαιτούμενο για την εκταμίευση της δόσης στο πλαίσιο της β’ αξιολόγησης.

    Με αργούς ρυθμούς η απονομή των επικουρικών
    Με το «σταγονόμετρο» απονέμονται οι 43.000 επικουρικές συντάξεις που εκκρεμούν από το 2013 και το 2014, ενώ έχει παγώσει ο κύριος όγκος τους, που αφορά 75.000 αιτήσεις οι οποίες υποβλήθηκαν μετά τη 1/1/2015.
    Η έλλειψη χρηματοδότησης σε συνδυασμό με την απουσία του μαθηματικού τύπου υπολογισμού τους έχουν πάει πίσω τις αποφάσεις απονομής τους. Οι επικουρικές συντάξεις έφτασαν πλέον στα 160 ευρώ κατά μέσο όρο, μειωμένες έως 80%, τονίζει το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων και επισημαίνει ότι κανείς δεν γνωρίζει πια όχι μόνο πότε θα εκδοθούν οι επικουρικές, αλλά και πώς θα υπολογιστούν.
    Πρόσφατα η κυβέρνηση ψήφισε για το 2019 επιπλέον περικοπές στις επικουρικές συντάξεις, οι οποίες, αθροιζόμενες με τις κύριες συντάξεις, δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 1.300 ευρώ.
    Η περικοπή αυτή θα φτάσει ακόμα και το 18% και θα γίνει μέσω της μείωσης της προσωπικής διαφοράς σε επιπλέον 200.000 επικουρικές συντάξεις. Οι περικοπές στις επικουρικές του ΕΤΕΑΕΠ θα ανέρχονται σε 232.000.000 ευρώ το 2019, 225.000.000 ευρώ το 2020 και 218.000.000 το 2021.
    Υπενθυμίζεται ότι ο νόμος Κατρούγκαλου ορίζει πως οι επικουρικές συντάξεις από 01/1/2015 και μετά θα αποτελούνται από δύο τμήματα: 
    . Το πρώτο τμήμα αντιστοιχεί στον χρόνο ασφάλισης έως 31/12/2014 και υπολογίζεται με βάση ποσοστό αναπλήρωσης 0,45% κατ’ έτος επί των συντάξιμων αποδοχών.
    . Το δεύτερο τμήμα αντιστοιχεί στον χρόνο ασφάλισης από 01/1/2015 και εφεξής και υπολογίζεται σύμφωνα με το διανεμητικό σύστημα προκαθορισμένων εισφορών με νοητή κεφαλαιοποίηση.

    πηγή:http://www.dimokratianews.gr/content/76074/syntaxeis-oristikis-peinas