Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Το Αμερικανικό μυστικό: H ηγεμονία του δολαρίου και η παγίδα της στρατηγικής υποτέλειας

ΕΙΚΟΝΑ---ΗΠΑ,-Ρωσία,-πόλεμος
Η Ρωσία οδηγήθηκε σε μία ακόμη παγίδα, επεμβαίνοντας στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής – αδυνατώντας να συνειδητοποιήσει τη μεγάλη στροφή της υπερδύναμης, στην κατεύθυνση μίας παγκόσμιας οικονομικής αστυνομίας των αγορών 
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

Από τη συζήτηση διαρκείας ενενήντα πέντε λεπτών του Αμερικανού με το Ρώσο πρόεδρο, στο περιθώριο της συνόδου του Ο.Η.Ε. στη Νέα Υόρκη διαπιστώθηκε ότι, επρόκειτο για δύο διαφορετικούς ηγέτες δύο εντελώς ανόμοιων χωρών, οι οποίες ακολουθούν δύο εκ διαμέτρου αντίθετες στρατηγικές.
Ειδικότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται πως δεν είναι πλέον πρόθυμες να αναλαμβάνουν πολιτικές, καθώς επίσης στρατιωτικές ευθύνες σε παγκόσμιο επίπεδο – επιλέγοντας το ρόλο μίας διεθνούς, μία οικουμενικής καλύτερα αστυνομίας, αρμόδιας για την παγκόσμια αγορά.
Το ενδιαφέρον τους χάθηκε προφανώς μετά τις αρνητικές εμπειρίες στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και στη Συρία –ενώ έχουν στη διάθεση τους πολύ πιο αποτελεσματικά μέσα, τα οποία κοστίζουν σημαντικά λιγότερο.
Στα πλαίσια αυτά, είναι φανερό πως θα επιλέξουν να διαμορφώσουν ριζικά την εξωτερική τους πολιτική, παύοντας σταδιακά να επεμβαίνουν στρατιωτικά σε παγκόσμιο επίπεδο – αντίθετα, θα παρεμβαίνουν ρυθμιστικά, χρησιμοποιώντας το πανίσχυρο οικονομικό και χρηματοπιστωτικό τους «οπλοστάσιο», το οποίο είναι αδύνατον να ανταγωνιστεί οποιαδήποτε άλλη χώρα.
Περαιτέρω, όπως τεκμηριώθηκε από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, οι αμερικανικές Αρχές ήταν εκείνες που ανάγκασαν τις ευρωπαϊκές τράπεζες, κυρίως τις γερμανικές, να αναλάβουν το μεγαλύτερο κόστος –οδηγώντας τες στην άκρη του γκρεμού (ανάλυση).
Όταν δε η Γαλλία τόλμησε να φέρει αντιρρήσεις στο θέμα των κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας, επιβλήθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες τράπεζες της (BNP) ένα θανατηφόρο πρόστιμο πολλών δις $, με τι δικαιολογία του Ιράν (σπάσιμο του εμπάργκο), με κίνδυνο να χρεοκοπήσει.
Κάτι ανάλογο συνέβη με την Ελβετία, τόσο όσον αφορά τις τράπεζες της, με την αιτιολογία της παροχής διευκολύνσεων στη φοροδιαφυγή των Αμερικανών Πολιτών, όσο και με την παγκόσμια ομοσπονδία ποδοσφαίρου (FIFA) – αφού οι έρευνες εναντίον της δεν δρομολογήθηκαν από τις ελβετικές Αρχές, αλλά από τις αμερικανικές.
Το ίδιο ακριβώς επαναλήφθηκε με το σκάνδαλο της Volkswagen (άρθρο) – όπου η απάτη με το λογισμικό, όσον αφορά τις εκπομπές ρύπων, δεν αποκαλύφθηκε από τις γερμανικές ή, έστω, από τις ευρωπαϊκές Αρχές, αλλά από τις αμερικανικές υπηρεσίες που είναι υπεύθυνες για το περιβάλλον. Εν προκειμένω, η ήττα κατά κράτος της κυρίας Merkel (άρθρο), θα επισπεύσει τη δημιουργία του οικονομικού ΝΑΤΟ – το οποίο είναι πλέον σημαντικά σπουδαιότερο από τη στρατιωτική συμμαχία για τις Η.Π.Α. (ανάλυση).
Εύλογα λοιπόν συμπεραίνει κανείς πως οι Η.Π.Α. δεν επιθυμούν πια το ρόλο της παγκόσμιας αστυνομίας αλλά, αντίθετα, της διεθνούς οικονομικής αστυνομίας, μοναδικής υπεύθυνης για την παγκόσμια αγορά – ενώ, όπως απέδειξε η συνομιλία των δύο προέδρων, του Αμερικανού με το Ρώσο, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης η πρωτοκαθεδρία της πολιτικής αποτελεί παρελθόν.
Όσον αφορά τώρα τις στρατιωτικές επεμβάσεις, όπως αυτές της Ρωσίας σήμερα στη Συρία, όπου πολύ εκθειάζουν τον κ. Putin για την αποφασιστικότητα και την πυγμή του, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ανόητες επιδείξεις δύναμης – οι οποίες κοστίζουν πάρα πολύ ακριβά, ενώ σπάνια έχουν ουσιαστικά αποτελέσματα.
Οι πολιτικές συνθήκες δε έχουν γίνει τόσο πολύπλοκες, ώστε είναι σχεδόν αδύνατον να επιλυθούν με τη βοήθεια των διαπραγματεύσεων – γεγονός που σημαίνει ότι, το σημαντικότερο είναι πια η προώθηση των ιδίων συμφερόντων, απ’ ευθείας και μεθοδικά, μέσω των χρηματαγορών.
Στο πεδίο αυτό οι Η.Π.Α., ως η ισχυρότερη οικονομία του πλανήτη, με μία μεγάλη σειρά όπλων που δεν διαθέτει καμία άλλη χώρα (εταιρείες αξιολόγησης, επενδυτικά κεφάλαια, κερδοσκόποι, δολάριο, Fed, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, Wall Street κλπ.), δεν αντιμετωπίζουν καμία δυσκολία να επιβληθούν παγκοσμίως – αφήνοντας σε χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα ή η Γερμανία τις ευθύνες για την ασφάλεια των περιοχών τους.
.

Η παγίδα και οι Η.Π.Α.

Συνεχίζοντας, όπως είπε ο κ. Putin αποχωρώντας από τη συνάντηση, «Ήταν μία έντιμη συζήτηση» – παρά το ότι δεν βρέθηκε μία έντιμη λύση για την τρομακτική καταστροφή που συντελείται στη Συρία και στην ευρύτερη περιοχή. Δεν βρέθηκε επειδή προφανώς δεν υπάρχει – ενώ οι προσπάθειες του Ρώσου προέδρου να τοποθετηθεί ξανά στο παγκόσμιο προσκήνιο, αναβαθμίζοντας το πολιτικό του προφίλ με τη βοήθεια των μαζικών αεροπορικών επιθέσεων, δεν θα τον ωφελήσουν καθόλου.
Αντίθετα, θα κοστίσουν πάρα πολύ στην ήδη αδύναμη οικονομία της χώρας του, ενώ θα αντιμετωπίσει την οργή των Ευρωπαίων – λόγω των προσφυγικών κυμάτων που θα συνεχίσουν να αυξάνονται, εισβάλλοντας σε όλα τα κράτη. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μία θετική εξέλιξη για τη Ρωσία, η οποία είναι αδύνατον να «τρέφεται» στο διηνεκές από την εθνική υπερηφάνεια που νοιώθουν οι Πολίτες της, αναπολώντας το ένδοξο παρελθόν τους.
Άλλωστε, όσο η κεντρική τους τράπεζα ανήκει στη Δύση (Bank Rossii), παραμένοντας μέλος της ελεγχόμενης από τη Fed κεντρικής τράπεζας των κεντρικών τραπεζών (BIS), έχοντας το αποκλειστικό προνόμιο της έκδοσης χρημάτων, καθώς επίσης της νομισματικής πολιτικής, οι Ρώσοι είναι απόλυτα εξαρτημένοι – με την εξάρτηση τους αυτή να αυξάνεται από τις κυρώσεις, από το πολεμικό κόστος κοκ.
Αντίθετα οι Η.Π.Α., μόνο με το δολάριο και τη Fed, μπορούν να διατηρήσουν την ηγεμονία τους στον πλανήτη για πολλά ακόμη χρόνια – γεγονός που συμπεραίνεται μεταξύ άλλων από το ότι, υπάρχουν παγκοσμίως 60 τρις χρέη σε δολάρια (γράφημα), τα οποία εξαρτώνται απόλυτα από τις αποφάσεις της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας.
.

ΓΡΑΦΗΜΑ - παγκόσμια χρέη

.
Είναι δηλαδή πέντε φορές περισσότερα από την ποσότητα δολαρίων που κυκλοφορεί (Μ2, 12 τρις $), έχοντας αυξηθεί κατακόρυφα μετά την έξοδο των Η.Π.Α. από τον κανόνα του χρυσού το 1971 – με αποτέλεσμα να έχει οδηγηθεί ο πλανήτης στην παγίδα τους, αφού δεν συνειδητοποίησε πως το αντίκρισμα όλων των άλλων νομισμάτων είναι πλέον το δολάριο και όχι ο χρυσός.
Μετέτρεψαν επομένως έμμεσα τα δολάρια, τα οποία μπορούν να εκδίδουν κατά το δοκούν, πληρώνοντας όσα χρέη θέλουν, σε χρυσό – όχι με τη βοήθεια των μετάλλων, όπως προσπαθούσαν ανεπιτυχώς οι αλχημιστές στο παρελθόν, αλλά με αυτήν των των τραπεζών, των υπολογιστών (ηλεκτρονικά χρήματα) και του χαρτιού (χαρτονομίσματα).
Ολοκληρώνοντας, θεωρώ σκόπιμη την παράθεση μέρους ενός κειμένου, το οποίο αφορά τις μεθόδους που χρησιμοποιεί μέχρι σήμερα το διεθνές τραπεζικό καρτέλ, το οποίο εδρεύει στις Η.Π.Α.
Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Σελίδα 1 από 212 Προβολή σε μία σελίδα

πηγή:Analyst.gr




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου