Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Επιστρέφεται έκτακτη εισφορά λόγω καταδίκης του ΥΠΟΙΚ από το ΣτΕ


Επιστρέφεται έκτακτη εισφορά λόγω καταδίκης του ΥΠΟΙΚ από το ΣτΕ


Του Σπύρου Δημητρέλη
Τη δυνατότητα να ζητήσουν την επιστροφή μέρους της εισφοράς αλληλεγγύης έχουν χιλιάδες φορολογούμενοι οι οποίοι πιάστηκαν τα δυο προηγούμενα χρόνια στην τσιμπίδα των τεκμηρίων διαβίωσης. Το Συμβούλιο της Επικρατείας καταδίκασε το υπουργείο Οικονομικών για εφαρμογή αντισυνταγματικής διάταξης και συγκεκριμένα του υπολογισμού της εισφοράς αλληλεγγύης με βάση το τεκμαρτό εισόδημα ακόμη και στις περιπτώσεις που ο φορολογούμενος το καλύπτει επικαλούμενος ανάλωση κεφαλαίου που αποταμιεύθηκε ή συσσωρεύτηκε τα προηγούμενα έτη.
Πιο συγκεκριμένα, η διάταξη του 2011 με την οποία επιβλήθηκε η εισφορά αλληλεγγύης ορίζει ότι: "2. Για την επιβολή της εισφοράς, λαμβάνεται υπόψη το ετήσιο συνολικό καθαρό ατομικό εισόδημα, πραγματικό ή τεκμαρτό, φορολογούμενο ή απαλλασσόμενο του φυσικού προσώπου ή σχολάζουσας κληρονομιάς. Tο τεκμαρτό εισόδημα λαμβάνεται υπόψη πριν από τις μειώσεις του άρθρου 19 του Κ.Φ.Ε.". 
Για παράδειγμα, ένας φορολογούμενος είχε το 2014 ετήσιο πραγματικό εισόδημα 5.000 ευρώ και τεκμαρτό 20.000. Αν και ο ίδιος επικαλέστηκε ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών ύψους 8.000 ευρώ, η εισφορά αλληλεγγύης για το έτος 2014 υπολογίστηκε για εισόδημα 20.000 ευρώ. Έτσι αντί να απαλλαγεί από την εισφορά η οποία έχει αφορολόγητο όριο 12.000 πλήρωσε τελικά το ποσό των 200 ευρώ.
Ωστόσο, με απόφαση του 2005, μετά από προσφυγές φορολογούμενων που δικαιώθηκαν, τα ποσά αυτά μπορούν να επιστραφούν αφού η εισφορά αλληλεγγύης θα πρέπει πλέον να υπολογίζεται με βάση το φορολογητέο εισόδημα, δηλαδή μετά από μειώσεις λόγω ανάλωσης κεφαλαίου.
Όσοι φορολογούμενοι έχουν χρεωθεί υψηλότερη εισφορά αλληλεγγύης έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν την επιστροφή της για τα οικονομικά έτη 2014 και 2015, καθώς η απόφαση του ΣτΕ αφορά αυτά τα έτη και τα επόμενα. 
Η αίτηση της επιστροφής κατατίθεται στην αρμόδια εφορία που υπάγεται ο φορολογούμενος και υπάρχουν δυο πιθανότητες. Η πρώτη, εφόσον η εφορία δεν εκδώσει νέο εκκαθαριστικό με τη μειωμένη εισφορά θα πρέπει εντός 30 ημερών ο φορολογούμενος να προσφύγει στην Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων όπου θα δικαιωθεί και θα του επιστραφούν τα χρήματα. Στην περίπτωση που η εφορία εκδώσει νέο εκκαθαριστικό που δεν θα περιλαμβάνει τη μείωση της εισφοράς θα πρέπει πάλι εντός 30 ημερών από την έκδοση του νέου εκκαθαριστικού να προσφύγει στην ΔΕΔ.
Να σημειωθεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά που το υπουργείο Οικονομικών καταδικάζεται από το ΣτΕ λόγω παράνομης υπερφορολόγησης. Έχουν προηγηθεί δεκάδες αποφάσεις με τις πιο πρόσφατες να αφορούν σε υπερβολικές αντικειμενικές αξίες σε τέσσερις δήμους της χώρας και στην αντισυνταγματικότητα της πρακτικής συνεχών παρατάσεων στην παραγραφή φορολογικών υποθέσεων
πηγή: http://www.capital.gr/tax/3247352/epistrefetai-ektakti-eisfora-logo-katadikis-tou-upoik-apo-to-ste

Πράξη, κύριε Πρωθυπουργέ όχι λόγια, κάντε το καθήκον σας






Είμαι από αυτούς που θεωρούν θετικό γεγονός την πτήση του πρωθυπουργού με μαχητικό της Π.Α. στο βόρειο Αιγαίο. Κάθε πρωθυπουργός πρέπει να το κάνει μια φορά, όπως επίσης να αφιερώνει χρόνο βλέποντας από κοντά την εκτέλεση της αποστολής από όλους τους προκινδυνεύοντες για την προάσπιση της Ελευθερίας μας. 
Να μπει σε υποβρύχιο, σε πλοίο της Διοίκησης Ταχέων Σκαφών, να δει πώς ζουν, εκπαιδεύονται και φυλάνε την Πατρίδα οι Αλεξιπτωτιστές, οι Καταδρομείς, οι Βατραχάνθρωποι, οι μονάδες της προκάλυψης και τα πληρώματα των πολεμικών μας. Κάθε πρωθυπουργός πρέπει να έχει στενή επαφή, να γνωρίσει βιωματικά τον σκληρό πυρήνα της Εθνικής Κυριαρχίας, τη Φρουρά, το ένοπλο χέρι του Έθνους. 

Και ήταν επίσης καλά τα τιμητικά λόγια του για τους αετούς μας. Δεν μπορεί, εκεί στη δύναμη της απογείωσης, με το στομάχι κόμπο από τα g στους ελιγμούς και στην απίστευτη αίσθηση της μετάκαυσης ανάμεσα στον λευκό αφρό του κύματος και στο γαλάζιο του ουρανού της Ελλάδας, ακόμη κι αυτός, ο γαλουχημένος στην ΚΝΕ και τη μαρξιστική ψευδοθρησκεία, θα πήρε μια μυρωδιά από την αμείλικτη πραγματικότητα της Αποστολής και των κινδύνων της, που για κάποιους επίλεκτους είναι η καθημερινή τους ρουτίνα, όχι πάντως «άλλη μια μέρα στο γραφείο». Και έχουν νεκρούς πίσω τους, όχι μόνο στον πόλεμο, αλλά και στην ειρήνη.

Οι πιλότοι μας, όπως επίσης τα στελέχη των Ειδικών Δυνάμεων και τα πληρώματα των υποβρυχίων, παίρνουν κάποια επιδόματα για τους κινδύνους αυτούς, πτητικά, αλεξιπτωτιστού, βατραχανθρώπου κ.λπ.
Είναι μια μικρή υλική αμοιβή και κίνητρο και μια αναγνώριση για αυτό το ξεχωριστό που κάνουν και εμπεριέχει ως καθημερινότητα κίνδυνο ζωής μεγαλύτερο από τις λοιπές, καθ’ όλα άξιες τιμής κι αυτές, ειδικότητες. Αυτά τα επιδόματα δεκαετίες τώρα προσαυξάνουν συνυπολογιζόμενα και τη σύνταξη των στελεχών αυτών όταν αποστρατεύονται. 

Αυτόν τον μήνα, όμως, οι απόστρατοι πιλότοι της Π.Α. και τα στελέχη των Ειδικών Δυνάμεων είδαν τη σύνταξή τους πετσοκομμένη κατά τουλάχιστον 200-250 ευρώ, λόγω του περιβόητου άρθρου 13 του νόμου Κατρούγκαλου, και με την αναδρομικότητα το πετσόκομμα θα φτάσει μέχρι και τα 500 ευρώ τον μήνα. 

Διαβάζω πως ο Α/ΓΕΑ και ο Α/ΓΕΕΘΑ, πιλότος και βατραχάνθρωπος αντίστοιχα, έχουν θέσει το θέμα.

Κύριε Τσίπρα, όχι μόνο λόγια, λοιπόν. Αν οι δηλώσεις σας είναι ειλικρινείς, αν εννοούσατε τον θαυμασμό που εκφράσατε με τις δηλώσεις σας, απόρροια της μικρής και βαθιά εντυπωσιακής εμπειρίας σας στο κόπκιτ του F-16, τότε κάντε αυτό που πρέπει. 

Φέρτε τροπολογία που να εξαιρεί τα πτητικά εξάμηνα, τα επιδόματα κινδύνου αυτών των κατηγοριών στελεχών, από τον υπολογισμό της μεικτής σύνταξης των 2.000 ευρώ. 

Βγάλτε το «αριστερό» σας πουκάμισο και τα ισοπεδωτικά γυαλιά της μηδενιστικής λογικής, την αντιπάθεια για τις Ένοπλες Δυνάμεις, με την οποία γαλουχεί η Αριστερά τα παιδιά της, και κάντε το καθήκον σας απέναντί τους, εξ ονόματος όλου του Έθνους, που, σε αντίθεση με το καθήκον αυτών των ανδρών και των γυναικών, είναι για σας ακίνδυνο.
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ

Ριφιφί και το 2019 στις συντάξεις. Οι μεγάλοι χαμένοι από την κλοπή



Αφαίμαξη - σοκ: Ποιες είναι οι 13 μειώσεις που «γονατίζουν» τους συνταξιούχους


Οι μεγάλοι χαμένοι από την κλοπή της ανταποδοτικότητας των εισφορώνμε βάση τον νόμο Κατρούγκαλου
Στα τάρταρα οδηγούνται με ιλιγγιώδη ταχύτητα οι συντάξεις, με τον ληστρικό τρόπο που διατάραξε την αναλογία εισφορών - παροχών ο νόμος Κατρούγκαλου.

Το 2019 η μέση σύνταξη που θα λαμβάνει η πλειονότητα των ασφαλισμένων θα ανέρχεται σε 631,1 ευρώ, πολύ χαμηλότερη από τις εισφορές που έχει καταβάλει καθ' όλη τη διάρκεια του εργασιακού βίου του.

Τη μεγάλη «κλοπή» των συντάξεων αποκαλύπτει μελέτη της αντιπροέδρου της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής Μαριάννας Παπαμιχαήλ, σύμφωνα με την οποία οι συντάξεις θα αναλογούν στο μισό των καταβαλλόμενων εισφορών, ανάλογα με το Ταμείο.
Τα «ρετιρέ» των συνταξιούχων θα δει τις συντάξεις του να χάνουν έως και το 40%, ενώ μικρότερες θα είναι οι απώλειες για τους χαμηλοσυνταξιούχους του ΙΚΑ και του ΟΑΕΕ.

Ο νόμος Κατρούγκαλου κατάφερε να παραλάβει ένα κοινωνικά και αναλογιστικά άδικο σύστημα ασφάλισης, όπου οι πολίτες (μέσω των φόρων) χρηματοδοτούσαν αδικαιολόγητα υψηλές συντάξεις, και να το κάνει πολύ χειρότερο
Από το 2019 (και με την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς) οι εισφορές που καταβάλλονται στον ΕΦΚΑ θα είναι πολύ υψηλότερες από τις τελικές συντάξεις, ακόμη και για συνταξιούχους του Δημοσίου, των τραπεζών και των πρώην ΔΕΚΟ.

Για παράδειγμα, στον χώρο των τραπεζοϋπαλλήλων η μέση σύνταξη πρόκειται να μειωθεί το 2019 στο 39% της μέσης αξίας των εισφορών που θα έχουν καταβληθεί. Με άλλα λόγια, ένας τραπεζοϋπάλληλος που λαμβάνει σήμερα μεικτό ποσό κύριας σύνταξης 1.989 ευρώ και έφυγε με συντάξιμες αποδοχές 2.373 ευρώ θα λάβει έπειτα από δύο χρόνια σύνταξη 1.266 ευρώ, «μετρώντας» απώλειες ύψους 723 ευρώ τον μήνα.

Διαφορές
Στο ΤΑΠ ΟΤΕ οι συντάξεις θα αναλογούν στο 41% των εισφορών που θα έχουν καταβληθεί, ενώ στο ΤΑΠ ΔΕΗ η σχέση αυτή θα περιοριστεί στο 45%. Στον ΟΑΕΕ θα ανέλθει στο 49% των εισφορών που θα έχουν καταβάλει οι ασφαλισμένοι και στο ΕΤΑΑ, από 67% το 2016, διαμορφώνεται στο 57% το 2019.

Οι διαφορές στις χαμηλές συντάξεις δεν είναι τόσο εντυπωσιακές όσο στις υψηλές συντάξεις των πρώην «ευγενών» Ταμείων, οδηγώντας στη φτωχοποίηση ακόμη και αυτούς που παρά τα Μνημόνια και τις αλλεπάλληλες περικοπές εισέπρατταν μια αξιοπρεπή σύνταξη, που τους επέτρεπε να πληρώνουν τις βασικές υποχρεώσεις τους.

Τα λάθη του παρελθόντος φαίνεται πως καταδιώκουν ακόμη το εγχώριο σύστημα ασφάλισης. Το 2008 η μέση σύνταξη ήταν 1.246 ευρώ, υπερδιπλάσια από το κατώφλι φτώχειας που τότε ήταν 573,25 ευρώ, ενώ από το 2011 όλα τα Ταμεία (πλην ΟΑΕΕ και ΤΑΠ ΟΤΕ) βασίζονταν στην κρατική χρηματοδότηση για να δώσουν τις συντάξεις τους.

Με τον νόμο Κατρούγκαλου η ζυγαριά έγειρε στο άλλο άκρο. Δηλαδή οι εισφορές που πληρώνουμε για σύνταξη δεν πρόκειται ποτέ να αποδώσουν ένα αξιοπρεπές ποσό, καθώς διαπιστώνεται πως το 2019 το σύστημα θα σημειώσει ιστορικό αρνητικό ρεκόρ ανταποδοτικότητας.

Στην έκθεση επισημαίνεται ότι η γενική ανταποδοτικότητα του ασφαλιστικού συστήματος (συντάξεις προς εισφορές) για όλους τους ασφαλισμένους από 150% που ήταν το 2011 έπεσε στο 121% το 2014, στο 101% το 2016 και αναμένεται να μειωθεί περαιτέρω στο 89% το 2019. Μάλιστα, στη μελέτη επισημαίνεται ο κίνδυνος ότι «ακόμη και σήμερα κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι το σύστημα θα είναι από εδώ και πέρα βιώσιμο, όταν τα έσοδα των Ταμείων εξακολουθούν να είναι απαγορευτικά, λόγω της ανεργίας και της ανασφάλιστης εργασίας».
πηγή:http://www.dimokratianews.gr/content/79282/rififi-kai-2019-stis-syntaxeis

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Η δραματική ηττοπάθεια των Ελλήνων


258

Όταν οι Πολίτες δεν διαμαρτύρονται, σκύβουν δουλικά το κεφάλι, θεωρούν πως είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για την εθνική τραγωδία που βιώνουν, εθελοτυφλούν και παραμένουν απαθείς, το μέλλον τους είναι προδιαγεγραμμένο – χωρίς καμία ελπίδα να αποφύγουν τη αναξιοπρεπή σκλαβιά τους στο διηνεκές.
.
«Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή: Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι, είναι το μόνο υπεύθυνο για τα δεινά του – λόγω της έμφυτης διαφθοράς του, της εγγενούς οκνηρίας του, της διανοητικής ανεπάρκειάς του, των μειωμένων ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του.
Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο του τον εαυτό, αυτοενοχοποιείται και υποτάσσεται – κατάσταση που εμπεριέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης η οποία έχει, μεταξύ άλλων, το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Χωρίς τη δράση βέβαια, δεν υπάρχει αντίδραση, οπότε επικρατεί μία εκκωφαντική σιωπή των αμνών – η οποία «προσλαμβάνεται» από την εξουσία ως συμφωνία με τα μέτρα εξαθλίωσης που επιβάλλει. Τίποτα όμως δεν διαρκεί αιώνια».
.

Ανάλυση

Ασφαλώς είχε δίκιο ο J.P. Sartre όταν έλεγε ότι, μία χαμένη μάχη είναι μόνο αυτή που πιστεύει κανείς πως έχει χαθεί. Σημαίνει όμως κάτι τέτοιο πως η ελληνική μάχη στο πεδίο της οικονομίας δεν είναι χαμένη, εάν δεν το αποδεχθούμε; Δυστυχώς όχι, αφού σχεδόν όλοι έχουν συμβιβασθεί με το καθεστώς της κυλιόμενης χρεοκοπίας που έχει επιβληθεί στην χώρα – με τον αργό και βασανιστικό θάνατο της οικονομίας, με την καταστροφή της μεσαίας τάξης, με τη δικτατορική διακυβέρνηση, καθώς επίσης με τη μετατροπή της Ελλάδας σε γερμανικό προτεκτοράτο.
Αυτοί τώρα που επιμένουν πως θα πρέπει να ξυπνήσουν και να αγωνισθούν οι Πολίτες για ένα καλύτερο μέλλον, αφού η χώρα θα καταστραφεί εντελώς με την πολιτική που της επιβάλλεται, κατηγορούνται ότι αναλώνονται σε διαπιστώσεις, χωρίς να προτείνουν λύσεις – παρά το ότι ασφαλώς δεν ισχύει (ανάλυση). Η αιτία του έωλου αυτού ισχυρισμού είναι η ηττοπάθεια της συντριπτικής πλειοψηφίας, η αίσθηση της συλλογικής ενοχής με την οποία έχουν μολυνθεί οι Έλληνες, τα συναισθήματα κατωτερότητας, η απελπισία και η απάθεια – τα οποία προσλαμβάνονται πλέον ως φυσικά γεγονότα, αυταπόδεικτα και de facto τεκμηριωμένα, μετά την αναμφίβολα τραγική πραγματικότητα των οκτώ χρόνων εξοντωτικής κρίσης και μεθοδικής χειραγώγησης.
Περαιτέρω, παρά το ότι βιώνουμε όλοι για πολλοστή φορά το κακόβουλο παιχνίδι των αξιολογήσεων, καθώς επίσης των σταθερά αρνητικών εκθέσεων του ΔΝΤ, αυξάνεται ο αριθμός αυτών που πιστεύουν πως εμείς είμαστε υπεύθυνοι για την παταγώδη αποτυχία της πολιτικής λιτότητας και των μνημονίων – ενώ στην παγκόσμια οικονομική ιστορία έχει τεκμηριωθεί δεκάδες φορές, ειδικά κατά τη Μεγάλη Ύφεση του 1930 στις Η.Π.Α. ότι, καμία χώρα δεν μπορεί να εξέλθει από μία τέτοια κρίση χωρίς τα αντίθετα ακριβώς μέτρα, από αυτά που εφαρμόζονται στην Ελλάδα, με κέντρο βάρους τις δημόσιες επενδύσεις.
Η μοναδική αποτελεσματική συνταγή είναι η αύξηση των δημοσίων δαπανών και η μείωση των φόρων – ενώ στη χώρα μας επιβάλλεται η μείωση των δημοσίων δαπανών και η αύξηση των φόρων με την αιτιολογία του χρέους (το οποίο όμως «θεραπεύεται» μόνο με την ονομαστική διαγραφή μέρους του), οπότε είναι δεδομένη η συνέχιση της καταστροφή της. Άλλωστε τα στοιχεία το επιβεβαιώνουν κάθε φορά, οπότε μόνο ένας ανόητος δεν το αντιλαμβάνεται – όπως συμβαίνει σήμερα, όπου το ΔΝΤ προβλέπει χαμηλότερο ρυθμό ανάπτυξης από ότι προηγουμένως, γεγονός που σημαίνει λιγότερα δημόσια έσοδα, οπότε περισσότερα μέτρα που θα περιορίσουν ξανά το ρυθμό ανάπτυξης, άρα τα έσοδα, ενώ θα χρειαστούν νέα μέτρα κοκ.
260Ακόμη χειρότερα, το Ταμείο προβλέπει μείωση των εσόδων του δημοσίου από 50% περίπου το 2016 σταδιακά στο 45,1% του ΑΕΠ το 2022 – ενώ για το ίδιο χρονικό διάστημα απαιτούνται από την Ελλάδα πρωτογενή πλεονάσματα 3,5%! Ως εκ τούτου συμπεραίνει ότι, η μείωση των δημοσίων δαπανών θα είναι αυτή που θα στηρίξει τα πλεονάσματα – παρά το ότι γνωρίζει πολύ καλά πως ο πολλαπλασιαστής, το ποσοστό της πτώσης του ΑΕΠ δηλαδή, είναι πολύ υψηλότερος όταν μειώνονται οι δαπάνες, σε σχέση με την αύξηση των φόρων (είναι της τάξης του 3 – κάτι που σημαίνει ότι, η μείωση των δαπανών κατά 1 € μειώνει το ΑΕΠ κατά 3 €). Στο γράφημα, φαίνεται η επίδραση των δημοσιονομικών μέτρων στους πολλαπλασιαστές σε περιόδους ανάπτυξης, σε κανονικές, καθώς επίσης σε συνθήκες ύφεσης – μεγέθη που είναι γνωστά σε όλους.
Ειδικότερα, από το 2010 έως το 2013 το ΑΕΠ μας παρουσίασε πτώση κατά 24,7% (49,1 δις €) λόγω του περιορισμού των δημοσίων δαπανών και μόλις κατά 3,3% (8 δις €) εξαιτίας της ανόδου των εσόδων (ανάλυση, πίνακας IV) – οπότε δεν έχει καμία λογική η εφαρμογή της ίδιας καταστροφικής συνταγής με το παρελθόν. Αυτό αφορά βέβαια τους Έλληνες, αφού για τους ξένους έχει ασφαλώς τη λογική του ότι, έτσι διευκολύνεται η υφαρπαγή της δημόσιας και ιδιωτικής μας περιουσίας σε εξευτελιστικές τιμές – όπως έχει συμβεί σε πολλές χώρες στο παρελθόν, στις οποίες δραστηριοποιήθηκε το ΔΝΤ, έχοντας διδάξει τον κ. Σόιμπλε τη μέθοδο του.
Με δεδομένη τώρα την απόκλιση ύψους 2,2 δις € μεταξύ του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος και των προβλέψεων του ΔΝΤ, ανακοινώνονται έμμεσα νέα μέτρα κάλυψης του δημοσιονομικού κενού – όπου, εάν επιδιωχθούν από τη μείωση των δαπανών κατά 2,2 δις €, τότε η αρνητική επίδραση στο ΑΕΠ θα υπερβεί τα 7 δις €! Λογικά λοιπόν αναμένει αύξηση του χρέους στο 184,5% του ΑΕΠ από 180,2% το 2017 – ενώ, κρίνοντας από τα συνεχή λάθη του ΔΝΤ στις προβλέψεις, τα μεγέθη θα είναι χειρότερα.
Ορισμένοι βέβαια θεωρούν πως θα σταματήσει κάποια στιγμή η επιβολή μέτρων, επειδή η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων έχει μηδενισθεί – ενώ δεν θα μπορούν να επιβιώσουν, εάν μειωθούν ξανά οι συντάξεις και οι μισθοί. Όσον αφορά το πρώτο, η θέση τους τεκμηριώνεται από τη συνεχή αύξηση των μη εξυπηρετούμενων χρεών κατά 1 δις € μηνιαία – όταν την ίδια στιγμή τα «κόκκινα χρέη» απέναντι στο δημόσιο, στις τράπεζες κοκ. έχουν υπερβεί τα 220 δις €.
Κάνουν όμως μεγάλο λάθος, αφού τα χρήματα αυτά θα πληρωθούν τελικά από αυτούς που διαθέτουν καταθέσεις ή/και ακίνητη περιουσία – ακόμη χειρότερα στο πολλαπλάσιο, επειδή αφενός μεν αυξάνονται από τους τόκους και τα πρόστιμα, αφετέρου λόγω του ότι η ακίνητη περιουσία θα κατασχεθεί και θα πλειστηριαστεί σε εξευτελιστικές τιμές, με τους οφειλέτες να παραμένουν χρεωμένοι στο διηνεκές με τα υπόλοιπα (άρα αναξιοπρεπείς σκλάβοι χρέους των πιστωτών).
262
Σε σχέση με το δεύτερο, κάνουν επίσης μεγάλο λάθος, αφού ένας μεγάλος αριθμός δεν έχει ακόμη εξαθλιωθεί – ενώ οι αμοιβές είναι σχεδόν τριπλάσιες συγκριτικά με άλλα κράτη, όπως η Βουλγαρία, οπότε υπάρχει μεγάλο περιθώριο προς τα κάτω. Άλλωστε, παρά το ότι το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Βουλγαρίας αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια (γράφημα, διακεκομμένη γραμμή, δεξιά κάθετος), συνεχίζει να είναι κάτω από τις 8.000 $ – όταν της Ελλάδας μειώνεται μεν, αλλά υπερβαίνει τα 22.000 $ (γαλάζια στήλη, αριστερή κάθετος).
Τα υπόλοιπα οικονομικά μεγέθη
Περαιτέρω, μπορεί μεν το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών να είναι ισοσκελισμένο λόγω των (συγκυριακών) τουριστικών εσόδων, καθώς επίσης να είναι πιο σημαντικό για μία οικονομία, αλλά το εμπορικό ισοζύγιο είναι σπουδαιότερο, όσον αφορά τη διαμόρφωση του ΑΕΠ – αφού το ΑΕΠ είναι ίσο με την Κατανάλωση, συν τις Ιδιωτικές Επενδύσεις, συν τις Δημόσιες δαπάνες συν τις Εξαγωγές πλην τις Εισαγωγές (=εμπορικό ισοζύγιο).
261

Η άνοδος των ελλειμμάτων του εμπορικού ισοζυγίου λοιπόν, η οποία καταγράφηκε πρόσφατα, εξουδετέρωσε την αύξηση του τουρισμού – αφού ο τελευταίος συντελεστής της εξίσωσης (Εξαγωγές – Εισαγωγές) έγινε πιο αρνητικός. Ουσιαστικά βέβαια η αύξηση της εγχώριας κατανάλωσης λόγω των τουριστών, καλύφθηκε ως προς ένα μέρος της ξανά από τις εισαγωγές – ενώ, εάν αφαιρέσει κανείς τη διαφορά της τουριστικής κατανάλωσης, θα διαπιστώσει έντρομος την πτώση της, όσον αφορά τους ιθαγενείς.
Με την απαίτηση τώρα του ΔΝΤ για μία νέα μείωση των δημοσίων δαπανών, ο τρίτος συντελεστής θα γίνει ανάλογα πιο αρνητικός – επίσης ο πρώτος, αφού όταν μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις δεν μπορεί να αυξάνεται η κατανάλωση. Εάν όμως μειωθεί ξανά η κατανάλωση, άρα η ζήτηση, είναι αδύνατη η διενέργεια νέων επενδύσεων – οπότε, όταν όλοι οι συντελεστές του είναι αρνητικοί, δεν μπορεί να αυξηθεί το ΑΕΠ. Με απλά λόγια, τέσσερα πλην δεν είναι δυνατόν να κάνουν ένα συν – οπότε αυτοί που προβλέπουν ανάπτυξη θεωρούν πως απευθύνονται σε αθεράπευτα ηλιθίους.
Σε κάθε περίπτωση, σωστά προβλέπει το ΔΝΤ μείωση των εσόδων του δημοσίου και αύξηση του χρέους ως προς το ΑΕΠ – κυρίως επειδή το ΑΕΠ θα συρρικνωθεί. Χωρίς βέβαια την αύξηση του ΑΕΠ δεν πρόκειται να βρουν απασχόληση οι 1.400.000 άνεργοι – οπότε η πορεία των Ελλήνων προς το χάος δεν θα σταματήσει (για τη χώρα δεν ισχύει το ίδιο, αφού δρομολογείται η αλλαγή της ιδιοκτησίας της, η οποία ασφαλώς προϋποθέτει τα παραπάνω «αποτυχημένα» μέτρα).
Επίλογος
Ολοκληρώνοντας, με κριτήριο το κείμενο μας, πιθανότατα θα κατηγορηθούμε ξανά για διαπιστώσεις, χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις και λύσεις – ενώ αρκετοί θα ισχυρισθούν πως δεν αντιδρούν επειδή δεν υπάρχει κάποιο πολιτικό κόμμα, ικανό να πει ΟΧΙ στον αργό θάνατο, στον οποίο έχει καταδικαστεί η Ελλάδα. Εν τούτοις, κάθε φορά αναφερόμαστε σε λύσεις (άρθρο) – οι οποίες όμως δεν είναι ανώδυνες, ενώ ασφαλώς προϋποθέτουν την ανάληψη ρίσκων, όπως όλοι οι πόλεμοι και όλες οι μάχες.
Όσον αφορά δε την Πολιτική, είναι ευνόητο πως όταν οι Πολίτες δεν διαμαρτύρονται, σκύβουν δουλικά το κεφάλι, θεωρούν πως είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για την εθνική τραγωδία που βιώνουν και παραμένουν απαθείς, δεν πρόκειται ποτέ να βρεθεί κάποιος που θα θελήσει να ηγηθεί μίας συλλογικής αντίδρασης – αφού δεν υπάρχει καμία αντίδραση, αλλά μία συλλογική αποχαύνωση, η οποία είναι ανεξήγητη για τους Πολίτες μίας χώρας που δεν έχουν καμία απολύτως ελπίδα για το μέλλον τους. Ηγέτες δε της συλλογικής αυτής αποχαύνωσης υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν – γεγονός που τεκμηριώνει πως «εισπράττει» κανείς αυτό ακριβώς που του αξίζει.
Ουσιαστικά λοιπόν ο λόγος που δεν θα συμβουλεύαμε κάποιον να μείνει στην Ελλάδα, δεν είναι τόσο τα δεκάδες αρνητικά που έχουμε περιγράψει (άρθρο), όσο η δραματική ηττοπάθεια των Ελλήνων – οι οποίοι υπομένουν αδιαμαρτύρητα την αργή πορεία προς τον ολοκληρωτικό αφανισμό τους, εθελοτυφλώντας αφού έχουν πια πλήρη γνώση.


Βασίλης Βιλιάρδος

Βασίλης Βιλιάρδος

Ειδικότητα: Mάκρο-οικονομικά / Πολιτική Οικονομία
πηγή:http://www.analyst.gr/2017/10/12/i-dramatiki-itopathia-ton-ellinon/

Επίσκεψη του κ. Α/ΓΕΣ στην ΕΑΑΣ

Επίσκεψη του κ. Α/ΓΕΣ στην ΕΑΑΣ feature image
 
Σήμερα 13 Οκτ.2017 ,στα γραφεία της Ε.Α.Α.Σ. 
πραγματοποιήθηκε  προγραμματισμένη επίσκεψη 
του Α/ΓΕΣ  Αντγου κ. Αλκιβιάδη Στεφανή  
για ενημέρωση και κοινωνία των προβλημάτων 
που αντιμετωπίζει η Ένωση, προκειμένου 
να δρομολογηθούν ενέργειες για την επίλυσή των. 
                         
Εκ της Ε.Α.Α.Σ

Έκκληση Συναδέλφου για Βοήθεια

antagonistikotita1



Αγαπητοί συνάδελφοι
Απευθύνομαι σε σας προς οικονομική στήριξή μου για τους παρακάτω λόγους:

Η σύζυγός μου έχει κριθεί ανάπηρη με ποσοστό αναπηρίας 67% από την Υγειονομική Επιτροπή του ΙΚΑ Αλεξ/πολης και είναι αποκλειστική κυρία ενός οικοπέδου μετά παλαιού κτίσματος εντός αυτού, που βρίσκεται στην Αλεξανδρούπολη και αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό μας στοιχείο. 

Αυτό το σπίτι που ήταν μη κατοικήσιμο αποφάσισα να επισκευάσω με τα χρήματα από το δικό μου εφάπαξ για να εγκατασταθεί η οικογένειά μου. 
Αποφάσισα να εκτελέσω ο ίδιος την εργασία που μπορούσα στα πλαίσια περιορισμού της δαπάνης μου και να αναθέσω τις υπόλοιπες εργασίες, που δεν γνώριζα να εκτελέσω ο ίδιος, σε εργολάβο, αναλαμβάνοντας το κόστος τους. 
Ανέθεσα στο τέλος του 2014 σε εργολάβο έπειτα από συμφωνία μαζί του, εργασίες επισκευής στέγης, βαψίματος εσωτερικά και εξωτερικά της οικίας. 

Αυτός ήταν ο υπεύθυνος για τα μέτρα προστασίας των εργαζομένων στο έργο και για την άδεια που θα εξέδιδε, αφού αυτός επέλεγε το προσωπικό και μεταξύ αυτών έναν αλλοδαπό (τα ονόματα στη διάθεση της εφημερίδα), με βάση τις γνώσεις του καθενός και την εμπειρία του για την κάθε εργασία, τον κατάλληλο χρόνο έναρξης της εργασίας αφού λάμβανε υπ' όψιν του τις καθημερινές αλλαγές λόγω της εποχής στις κλιματολογικές συνθήκες, ώστε να εξασφαλισθεί η αρτιότητα του έργου και η προστασία των εργαζομένων. 

Δυστυχώς κατά την εργασία αντικατάστασης των κεραμιδιών στη σκεπή έπεσε ο αλλοδαπός που εκτελούσε την εργασία και σκοτώθηκε.

Με αφορμή την άσκηση αγωγής για είσπραξη αποζημίωσης από την σύζυγο του θανόντα που ενεργούσε τόσον για την ίδια ατομικά όσο και ως εκπρόσωπος και για λογαριασμό των ανηλίκων παιδιών της, εκδόθηκε η υπ αριθ. 243/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξ/πολης που επεδίκασε 50.000 € ως αποζημίωση για καθένα εκ των δικαιούχων, δηλαδή συνολικά 150.000 ευρώ πλέον τόκων από την επίδοση της αγωγής και η απόφαση αυτή είναι προσωρινά εκτελεστή για το ποσό των 30.000 €, το οποίο ποσό δεν υφίσταται εις χείρας εμού και της συζύγου μου προς καταβολή, ούτε κατά ένα μέρος και έτσι υπάρχει κίνδυνος κατάσχεσης του μοναδικού περιουσιακού στοιχείου δηλαδή της κύριας κατοικίας ημών και των δύο ανήλικων παιδιών μας.

Για τον λόγο αυτό και ζητώ να με συνδράμετε οικονομικά, ώστε να ανταποκριθώ στην καταβολή αρχικά του προσωρινά εκτελεστού ποσού που είναι άμεσα καταβλητέο, γιατί βρίσκομαι προς οικονομικού και ψυχολογικού αδιεξόδου.
Και η ελάχιστη βοήθεια θα είναι για εμάς μια σημαντική ανακούφιση. 
 
Ο λογαριασμός μας στην 
τράπεζα Πειραιώς είναι:
GR63001719150006915130030548
 
Tα όνομα του συναδέλφου 
και τα τηλέφωνα επικοινωνίας είναι 
στη διάθεση της ΕΑΑΣ

Παρατήρηση της Ε.Α.Α.Σ./Παρ. Άρτας:

Τα μέλη του παραρτήματος μας, συναισθανόμενοι το τεράστιο οικονομικό πρόβλημα,  που αντιμετωπίζει ο συνάδελφος, θα βοηθήσουν οικονομικά, στο μέτρο του δυνατού, για να μπορέσει, έστω και προσωρινά, να ξεφύγει από την δύσκολη και δυσεπίλυτη οικονομική κατάσταση που βρίσκεται.

Διαβάστε την Εθνική Ηχώ Σεπτεμβρίου


Στάθης Ζηργάνος: Ο Έλληνας που δίδαξε τον κόσμο να ρίχνει χειροβομβίδα!





Γράφει ο Ίλαρχος Αθηνόδωρος Ι. Μοσχόπουλος, M.Sc.
Υπ. Διδάκτορας ΣΕΦΑΑ-ΔΠΘ


Είναι σίγουρο ότι η έννοια του «στρατιωτικού αθλητή» ξενίζει στο αυτί ενός σύγχρονου ακροατή. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, ο συστηματικός αθλητισμός και η στρατιωτική πραγματικότητα αποτέλεσαν έννοιες στενά συνυφασμένες  κατά το παρελθόν.

Και μάλιστα, υπήρχαν πάρα πολλές περιπτώσεις εν ενεργεία στρατιωτικών, οι οποίοι, λόγω της συστηματικής τους ενασχόλησης με κάποιο άθλημα στα πλαίσια της στρατιωτικής τους ζωής, εκπροσώπησαν και τίμησαν την χώρα τους σε μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις.

Ειδικότερα στην Ελλάδα, αθλητές όπως οι πρώτοι Ολυμπιονίκες, ο Φραγκούδης, ο Καρακάλος, ο Γεωργιάδης, ο Τρικούπης, ο Λούνδρας και ο Σκαρλάτος ήταν εν ενεργεία αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού και μυήθηκαν στα αθλήματά τους όντας ακόμη νεαροί Ευέλπιδες. Υπήρχαν, βέβαια και αθλητές οι οποίοι είχαν ξεκινήσει την αθλητική τους ενασχόληση πριν την κατάταξή τους στο στράτευμα και κατάφεραν να συνεχίσουν τις προπονήσεις τους με την ιδιότητα του Έλληνα αξιωματικού.

Μία τέτοια περίπτωση αποτελεί και ο Ευστάθιος Ζηργάνος.


Τα πρώτα χρόνια και η ενασχόληση με τον αθλητισμό

Ο Ευστάθιος Ζηργάνος ήταν το έκτο από εννιά παιδιά της οικογένειας του Θεόδωρου Ζηργάνου, σχολικού επιθεωρητή από τον Βόλο.

Γεννήθηκε το 1900 στον Βόλο και από την ηλικία των 14 ετών άνηκε στο Γυμναστικό Σύλλογο Βόλου, όπου γυμναζόταν στο Γυμναστήριο Βόλου υπό την επίβλεψη του γυμναστή Μιχάλη Φλώρακα.

Σε αυτή την ηλικία ο Ευστάθιος Ζηργάνος έριχνε το ακόντιο στα 48 μέτρα, την ίδια στιγμή που το πανελλήνιο ρεκόρ αντρών ήταν στα 50, 20 μ. Με σκληρή προπόνηση και πηγαίο ταλέντο κατάφερε να συμμετέχει και να νικά στους Πανελλήνιους, Πανθρακικούς, Παμμακεδονικούς και Πανθεσσαλικούς αγώνες της εποχής, με επιδόσεις που άγγιζαν τα 53 μέτρα, θέτοντας πλέον τον εαυτό του στα ρεκόρ του ελληνικού στίβου.

Στην ηλικία των 16 ετών κατατάγηκε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, σε μία περίοδο όπου η Ελλάδα συμμετείχε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αποφοιτώντας το 1919 με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού του πεζικού, συμμετείχε στην πρώτη στρατιωτική αθλητική αποστολή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στο πρώτο στρατιωτικό πρωτάθλημα μεγάλης κλίμακας που διοργανώθηκε ποτέ, τους Διασυμμαχικού Αγώνες του 1919 ή, αλλιώς «Ολυμπιάδα Pershing».


Η «Ολυμπιάδα Pershing»


Ο Αρχιστράτηγος John J. Pershing, Διοικητής του American Expeditionary Force, με την κατάπαυση του πυρός και το επίσημο τέλος των εχθροπραξιών του Α΄Π.Π., κατόπιν προτάσεως του Επιτελείου του και του YMCA, ενέκρινε την οργάνωση και τη διεξαγωγή αθλητικών αγώνων μεγάλης κλίμακας στο στάδιο Colombes (στο οποίο διεξήχθηκαν τα αγωνίσματα στίβου των ΙΙ Ολυμπιακών Αγώνων το 1900), το οποίο ανακαινίστηκε επί τούτου και παραδόθηκε στη γαλλική κυβέρνηση με την επωνυμία «Στάδιο Pershing».

Πρόθεση των Συμμαχικών Δυνάμεων ήταν η οργάνωση της αθλητικού γεγονότος «ολυμπιακών» διαστάσεων, το οποίο θα συγκέντρωνε της καλύτερους στρατευμένους αθλητές των Συμμαχικών Δυνάμεων σε κάθε άθλημα, φιλοδοξώντας να αποτελέσει την μεγαλύτερη συνάθροιση αθλητών υψηλού επιπέδου που έγινε ποτέ.

Ο σκοπός για τον οποίο οργανώθηκαν οι αγώνες αυτοί ήταν να έρθουν σε προσωπική επαφή όσο το δυνατόν περισσότεροι από τους στρατευμένους του Πολέμου, προκειμένου να «τεθούν τα θεμέλια για διηνεκείς φιλίες, οι οποίες προκύπτουν από την προσωπική επαφή».

Κλήθηκαν αρχικά 29 έθνη (εκτός των Η.Π.Α. που διοργάνωναν τους αγώνες)  και αποδέχθηκαν την πρόσκληση για συμμετοχή τα 18.

Οι στρατιωτικοί- αθλητές έμελλε να διαγωνιστούν σε 26 διαφορετικά αθλήματα μπροστά σε ένα μεγάλο ακροατήριο στο Bois de Vincennes, στα προάστια του Παρισιού.

Η Ελλάδα, με επιστολή του Διοικητού του Α΄Σ.Σ., Αντιστράτηγου Λεωνίδα Παρασκευόπουλου, χαιρέτισε την πρωτοβουλία του Στρατηγού Pershing και αποδέχτηκε εγκάρδια την πρόσκληση για συμμετοχή προτείνοντας ότι: «θα ήταν μεγάλη τιμή για εμάς, τους Έλληνες, εάν αποδεχόσαστε τη δάφνη της Ολυμπίας και έναν κλάδο ελαίας από την ιερή ελιά της Ακροπόλεως, να είναι ανάμεσα στα άλλα βραβεία, τα οποία θα στεφανώνουν τα μέτωπα των νικητών, θεωρώντας της σύγχρονους αγώνες, οι οποίοι θα λάβουν χώρα υπό την δική σας ευγενή πρωτοβουλία, ως συνέχεια των όμορφων αγώνων της Αρχαίας Ελλάδας».


Έτσι, λοιπόν, οι ελληνικές Ε.Δ., στα πλαίσια της συμμετοχής αλλά και της συμβολής στην οργάνωση των αγώνων, διέθεσαν Αξιωματικούς και Οπλίτες.

Με την αποδοχή της πρόσκλησης, δόθηκε η σχετική διαταγή σε όλους τους Σχηματισμούς, προκειμένου να αναφέρουν προτεινόμενους αθλητές κατά άθλημα.

Κατόπιν τούτου, λόγω του ότι ο Ελληνικός Στρατός ενεργούσε σε δύο ζώνες, την Ανατολική και τη Δυτική, οι στρατευμένοι- αθλητές της Ανατολικής ζώνης μετέβησαν στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, ενώ οι αντίστοιχοι της Δυτικής ζώνης μετέβησαν στη Θεσσαλονίκη, όπου έγινε η τελική επιλογή.

Τελικά, οι 85 αθλητές που επιλέχτηκαν, προπονήθηκαν για δέκα μέρες στο Παναθηναϊκό Στάδιο, πριν ξεκινήσουν για το Παρίσι.

Συγκεκριμένα, η επιλογή των στρατιωτικών-αθλητών για τα αθλήματα του στίβου έλαβε χώρα στο Παναθηναϊκό Στάδιο, έναν μήνα πριν από τους αγώνες, προκειμένου να συγκροτηθεί το αντίστοιχο αντιπροσωπευτικό τμήμα.

Για τα αθλήματα του ποδοσφαίρου και της ξιφασκίας, η επιλογή έγινε απευθείας, μιας και στο στράτευμα υπηρετούσαν διακεκριμένοι Έλληνες αθλητές.

Για τα αθλήματα της σκοποβολής, παρόλο που υπήρχαν επίσης διακεκριμένοι αθλητές στις τάξεις του στρατεύματος, διατάχθηκε και διεξήχθη διαγωνισμός μεταξύ όλων των στρατιωτικών των Σχηματισμών 1ης Γραμμής και αποστάληκαν οι καλύτεροι.

Στον αγωνιστικό τομέα, τα αποτελέσματα της ελληνικής αποστολής ήταν από μέτρια έως κακά, με μοναδική εξαίρεση το χάλκινο μετάλλιο του Ανθυπολοχαγού Ευστάθιου Ζηργάνου στο ακόντιο και η τέταρτη θέση του ιδίου στη ρίψη χειροβομβίδας.


Για τη ρίψη χειροβομβίδας, οι συντάκτες της αμερικανικής αναφοράς εξέφρασαν επαινετικά λόγια για την τεχνική ρίψης του Ζηργάνου, τονίζοντας ότι η τεχνική ρίψης του Ζηργάνου, μπορεί να «έχασε» σε αυτούς τους αγώνες, από την τεχνική τύπου «baseball», αλλά θα έμελε να υιοθετηθεί από όλους τους μελλοντικούς ρίπτες, λόγω του ότι προστάτευε τον ρίπτη από πιθανά διαστρέμματα ή θλάσεις.

Μάλιστα, σύμφωνα με την ίδια αναφορά, οι Αμερικάνοι και οι Βρετανοί που παρακολούθησαν το αγώνισμα της ρίψης χειροβομβίδας ζήτησαν από τον νεαρό Ζηργάνο να τους διδάξει την τεχνική του, προκειμένου να την υιοθετήσουν στην  στρατιωτική τους εκπαίδευση.

 Και βέβαια, εκείνη η τεχνική η οποία δίδαξε ο Ζηργάνος στους συμμάχους, δεν ήταν άλλη από την τεχνική η οποία χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα από όλους τους στρατιωτικούς αθλητές στο αγώνισμα της ρίψης χειροβομβίδας.


Μετά τους Διασυμμαχικούς Αγώνες

Το 1920, ο Ευστάθιος Ζηργάνος υπηρέτησε ως υπολοχαγός στο Μέτωπο της Μικράς Ασίας. Εκεί τον εντόπισαν Αμερικανοί αξιωματούχοι, οι οποίοι τον γνώριζαν από τις επιδόσεις του στους Διασυμμαχικούς Αγώνες και ζήτησαν εγγράφως να εγκριθεί η μετάθεσή του στη Σμύρνη, προκειμένου να τον εκπαιδεύσουν στο αγώνισμα της σφύρας, η οποία ήταν τότε άγνωστη στην Ελλάδα. 

Το Γενικό Στρατηγείο απέρριψε το αίτημα αυτό. Με το τέλος της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ο Ζηργάνος επέστρεψε στην ενδοχώρα, παράτησε την ενασχόληση του με τον στίβο το 1926, αλλά συνέχισε να εκπαιδεύει τα τμήματα του στη ρίψη χειροβομβίδας, ενώ ο ίδιος θεωρούταν ο καλύτερος χειροβομβιστής του Στρατού, τόσο σε απόσταση (76-78 μέτρα), όσο και σε ακρίβεια (99%). 

Το 1940- 41, συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, με το βαθμό του Αντισυνταγματάρχη ως Διοικητής Τάγματος Πεζικού.

 Στην κατάληψη της Κλεισούρας, όντας στην πρώτη γραμμή αντιπαραθέσεως με ομάδα χειροβομβιστών, με σκοπό να προκαλέσει καθήλωση των ιταλικών στρατευμάτων, τραυματίστηκε στο δεξί του χέρι από σφαίρα ιταλικού πολυβόλου.

Το τραύμα αυτό δεν θεραπεύτηκε ποτέ και παραλίγο να έχανε εντελώς το χέρι του. Με την λήξη του πολέμου, του απονεμήθηκε ο βαθμός του Συνταγματάρχη και τέθηκε στο καθεστώς της Πολεμικής Διαθεσιμότητας.


Όντας πλέον απόστρατος, ο Ευστάθιος Ζηργάνος ασχολήθηκε αποκλειστικά με την οικογένειά του και με τον γιο του Θεόδωρο. Το 1949, ο μικρότερός του αδερφός, ο ταγματάρχης πυροβολικού Ιάσωνας Ζηργάνος διέπλευσε κολυμπώντας την Μάγχη, ένα αθλητικό κατόρθωμα, το οποίο απασχόλησε έντονα τον διεθνή και τον εγχώριο Τύπο.

Ο Ευστάθιος Ζηργάνος, περήφανος για τον αδερφό του, έγραψε το βιβλίο «Πως πέρασα τη Μάγχη», εξιστορώντας τον άθλο του Ιάσωνα. Ο Ιάσωνας Ζηργάνος μέχρι τότε ήδη απασχολούσε τον εγχώριο Τύπο με τις επιδόσεις του στην κολύμβηση μεγάλων αποστάσεων.

Ο Ευστάθιος, μην επιθυμώντας να γίνει «ετερόφωτος αστέρας» από την δημοσιότητα του αδερφού του, αποφεύγει ακόμη και να χρησιμοποιήσει το όνομά του ως συγγραφέας του βιβλίου, περιοριζόμενος στα αρχικά «Σ.Ζ. (Στάθης Ζηργάνος)».Εξηγεί μάλιστα ο ίδιος μέσα στο βιβλίο, ότι «σημασία δεν έχει ποιος συνέγραψε αυτό το βιβλιαράκι, αλλά το τι γράφει μέσα».

Ο Ιάσωνας Ζηργάνος απασχόλησε, τόσο την ελληνική όσο και τη διεθνή κοινή γνώμη για μια δεκαετία. Το 1959 πέθανε στην προσπάθειά του να κολυμπήσει από την Ιρλανδία στη Σκωτία

Τα κατορθώματα του και οι αθλητικές του επιδόσεις έμειναν στην Ιστορία. Το Δημοτικό Κολυμβητήριο Βόλου φέρει το όνομά του και τα τελευταία χρόνια διοργανώνεται ο Κολυμβητικός Μαραθώνιος «Ιάσων Ζηργάνος».

Η μνήμη όμως του άγνωστου μέχρι και σήμερα Ευστάθιου Ζηργάνου ζει κάθε φορά που κάποιος εκπαιδευόμενος σε όλον τον κόσμο, στο πεδίο ρίψης χειροβομβίδας, διδάσκεται την τεχνική με την οποία έριχνε εκείνος πριν από περίπου 100 χρόνια. 




Βιβλιογραφία:

Μοσχόπουλος Αθηνόδωρος I.: «Ιάσωνας Ζηργάνος. Ένας υπεραθλητής αξιωματικός του Πυροβολικού». Αθλητική Επιστήμη και Ένοπλες Δυνάμεις, Τόμος 2, Τεύχος 2, Ιούνιος 2014 - Σεπτέμβριος 2014, σελ. 14-21.

Μοσχόπουλος Αθηνόδωρος I.: Ο οργανωμένος αθλητισμός στις Ένοπλες Δυνάμεις και η απήχησή του στην ελληνική κοινωνία της περιόδου 1948-1968. Μεταπτυχιακή Διατριβή, Κομοτηνή, 2014.

Σ.Ζ.: Πώς πέρασα τη Μάγχη. Αφηγείται ο Ταγματάρχης Ιάσων Ζηργάνος. εκδ. Λαγούση-Χρυσοχόου, Αθήνα, 1950.

Terret, Thierry: ‘‘‘Teaching the World to Play’’: The Crusade of American YMCA Educators in France and the Foyers du Soldat (1914–1922)’. In Sport and Education in History: Proceedings of the 8th ISHPES Congress, eds G. Gori and T. Terret, 71–119. Sankt Augustin: Academia Verlag, 2005.

Terret, Thierry (2011): «American Sammys and French Poilus in the Great War: Sport, Masculinities and Vulnerability», The International Journal of the History of Sport, 28:3-4, 351-371.

The Games Committee: The Inter-Allied Games 1919. ed. The Games Committee, Paris, 1919.

πηγή:http://www.armyvoice.gr/2017/10/stathis-zirganos-o-ellinas-pou-didaxe-ton-kosmo-na-richni-chirovomvida.html?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=chaki_idisis_me_mia_matia&utm_term=2017-10-15