Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Υποσμηναγός (Ι) Σιαλμάς Νικόλαος – Σαν σήμερα…Τό Αιγαίο φιλώ !!! (ΒΙΝΤΕΟ)


672miragef-1


18/6/1992 – Ο Υποσμηναγός (Ι) Νικόλαος Σιαλμάς πετώντας με Mirage F-1 CG, έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια διατεταγμένης αποστολής αναχαίτισης τουρκικών μαχητικών F-16, που είχαν εισέλθει παράνομα στο FIR Αθηνών. 

Δεν είναι όμως όλες οι μέρες ίδιες όπως τότε που ένα Ελληνικο T-33 αναχαίτησε ένα Τουρκικό F-16 !!!

«…Θυμάμαι που από πιτσιρικάς μού έλεγε: “Θα με γράψουν με μεγάλα γράμματα! Θα φτάσω ψηλά!”
Όμως, δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι εννοούσε. Πιστεύαμε ότι το έλεγε επειδή θα έμπαινε στη Σχολή Ικάρων. Πού να καταλάβουμε τι ήθελε να μας πει τότε, μιλώντας γι’ αυτά τα μεγάλα γράμματα…»
Πατέρας Ν. Σιαλμά
ΑΛΗΘΕΙΑ, θυμάστε τί κάνατε στις 9:17 π.μ. στις 18 Ιουνίου 1992; Θα μου πείτε: ζητάς πολλά. Έχει περάσει άλλωστε ένας ολόκληρος μήνας. Εξάλλου τί σημασία μπορεί να έχει; Μόνο συγκριτική, μια και ότι και να κάνατε εκείνο το πρωινό του Ιουνίου, αποκλείεται να ήταν σπουδαιότερο απ’ ότι έκανε ο υποσμηναγός Νικόλαος A. Σιαλμάς.

Γιατί το πρωινό εκείνο, ο Νίκος Σιαλμάς έδωσε τη ζωή του σε έναν άνισο αγώνα, για να μπορούμε όλοι εμείς να θεωρούμε σημαντικά πολύ πιο πεζά ή και ευτελή πράγματα. H ιδέα εκείνου για το σπουδαίο, ήταν η εκδίωξη με κάθε μέσο του Τούρκου εισβολέα από τον εθνικό εναέριο χώρο. Έκοψε το νήμα της ζωής του στα γαλανά νερά του Αιγαίου που τάχθηκε να υπερασπίζει με κάθε τρόπο. O ακήρυκτος πόλεμος στο Αιγαίο συνεχίζεται χωρίς διακοπή εδώ και 18 χρόνια.
Οι χειριστές της αεροπορίας μας τον αντιμετωπίζουν σαν καθημερινή ρουτίνα. Καβαλάρηδες σε σιδερένια άλογα σε ένα συνεχή αγώνα που προκαλεί τα όρια. Αεροδρόμια διασποράς, ρέντινες, σκραμπλ, εμπλοκή. Μέρες μοναξιάς μακριά από την οικογένεια και κακές συνθήκες διαβίωσης. Οι χειριστές μας ξέρουν το παιχνίδι καλά. O εισβολέας αυτήν τη φορά αποχώρησε νικητής, εκμεταλλευόμενος την τεχνολογική του υπεροχή. H πίκρα των χειριστών της Αεροπορίας μας για το χαμένο συνάδελφό τους υπήρξε μεγάλη. O πόνος γίνεται μεγαλύτερος όμως καθώς εμείς οι υπόλοιποι, οι βολεμένοι στην ασφάλεια και στις δουλίτσες μας, τους ανακαλύπτουμε μετά από κάθε ατύχημα. Και τότε με το θράσος που εξασφαλίζει η άγνοια, προχωρούμε σε κρίσεις και επικρίσεις. Έτσι έγινε και μετά το θάνατο του Νίκου Σιαλμά. Οι πολιτικάντηδες πάντα εκεί για να εξαργυρώσουν και το τελευταίο ίχνος ντροπής σε ψήφους. Έτσι, η πρώτη αντίδραση αφορά το ερώτημά τους γιατί στάλθηκαν αεροσκάφη δεύτερης γενιάς για αναχαίτιση. Το ερώτημα τέθηκε από εκείνους που είναι κύρια υπεύθυνοι για το ότι δεν διαθέτουμε αρκετά αεροσκάφη τρίτης γενιάς! Παράλληλα, πριν αλέκτωρ λαλήσει, ο Έλληνας Πρωθυπουργός δηλώνει ότι »δεν υπάρχει κίνδυνος από Ανατολάς».
Είναι λοιπόν μάταιη η θυσία του Νίκου Σιαλμά; Είναι οι τουρκικές παραβιάσεις μαγική εικόνα που βρίσκεται στο μυαλό των χειριστών της αεροπορίας μας;
Όχι βέβαια. Οι κάτοικοι των ακριτικών μας νησιών τις βιώνουν καθημερινά και γνωρίζουν την αυταπάρνηση των χειριστών της Π.Α. Και εκείνοι, πάντα σεμνοί και χωρίς περιαυτολογίες, εξακολουθούν να κάνουν τη δουλειά τους με τον καλύτερο τρόπο. Όχι, ο Νίκος Σιαλμάς δεν ήταν ήρωας. Ήταν ένας άνθρωπος του καθήκοντος. Αυτό που θα μπορούσε να τον περιγράψει καλύτερα είναι τα λόγια του γλάρου Ιωνάθαν στο ομώνυμο ποιητικό έργο του Richard Bach, όταν αφήνει την εκπαίδευση του σμήνους στα φτερά του γλάρου Φλετς: »Μην τους αφήσεις να διαδίδουν κουτές φήμες για μένα ή να με κάνουν θεό. Σύμφωνοι Φλετς; Είμαι γλάρος. M’ αρέσει να πετάω. Ίσως…». Το ασπρογυάλισμα σταμάτησε. O γλάρος Ιωνάθαν είχε εξαφανισθεί στον αέρα. Εμείς θεωρούμε ότι δεν θα αργήσει η ώρα που το υπόλοιπο σμήνος θα πάρει εκδίκηση για το θάνατό του.
Γιώργος Χριστογιαννάκης
**περιοδικό ΠΤΗΣΗ Ιούλιος 1992
5478718
Ο Νίκος Σιαλμάς έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια αερομαχίας με τουρκικό αεροσκάφος κοντά στον Αϊ-Στράτη. Τι έχει καταθέσει ο πατέρας του ήρωα Σιαλμά στο βιβλίο; «…Θυμάμαι που από πιτσιρικάς μού έλεγε: “Θα με γράψουν με μεγάλα γράμματα! Θα φτάσω ψηλά!” Ομως, δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι εννοούσε. Πιστεύαμε ότι το έλεγε επειδή θα έμπαινε στη Σχολή Ικάρων. Πού να καταλάβουμε τι ήθελε να μας πει τότε, μιλώντας γι’ αυτά τα μεγάλα γράμματα…» Στη συνέχεια, ο πατέρας αναφέρει: «Δύο μέρες μετά (σ.σ.: τη συντριβή του αεροσκάφους), βρέθηκε ένα κομμάτι από τη στολή του στη θάλασσα. Μας είπαν ότι περνούσε ένα καράβι και κάποιος το είδε τυχαία. Πήγε το Πολεμικό Ναυτικό και το περισυνέλεξε. Το πήγαν στη μονάδα, αλλά τώρα δεν ξέρω πού το έχουν. Στην αρχή είπαν ότι θα το στείλουν στο Πολεμικό Μουσείο, αλλά ο διοικητής της Μοίρας του ήθελε να το κρατήσει στη μονάδα. Πρέπει να μάθουμε πού υπάρχει αυτό το κομμάτι της φόρμας του».
«May Day: 10 μοιραίες πτήσεις», δημοσιογράφου Γεωργίας Λινάρδου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου